Taş Mektep’ten bir anı

Eskilerin anıları bitmez, bende o anıları dinlemeye bayılırım, benim için derin ve geniş duygulara sahip rahmetli dedemin bir anısını sizlerle paylaşmak istedim. Rahmetli dedem Yozgat Lisesinde, o gün ki lakabı taş mektepte müstahdem olarak çalışırmış, öğrencilerle öyle anıları var ki hepsinden bir ders, hatta bir hayat çıkar, benimle paylaştığı anı şöyle geçiyor, o zamanlar öğrenciler okulda yatılı kalırdı bizler onlara hem ana hemde baba olurduk, Anaları, Babaları önce Allaha sonra size emanet der bize teslim eder giderlerdi kınalı kuzularını, bir gün bir çocuğu çok efkamlı görüyordum gözüme, bu çocuk sanırım kaçacak diye düşünürken, dersler bitti akşama dogru bunu valizi elinde saklana saklana giderken gördüm, bende sessizce peşine takıldım. Terminale geldik, dedim her halde anayı sılayı özledi memlekete kaçacak derken, İstanbul arabasına bilet soru vermez mi, İstanbul tehlikenin ana merkezi, yazanenin önünde bunun enseden tutup okula getirdim, yoldada bir kaç çırpıştırdım. Okula geri getirdim hic bir tutanak yazdirmadim, sinirim geçince geri gittim yanına beni gördü ağladı, benim son paramdı istanbula gidip kurtulurum diye düşündüm, ben okulu sevmiyorum amca diye yaşlar akıp geliyordu. Olmaz okul önemli, sen bize emanetsin bundan sonra ne derdin olursa ben varım, çocuk mahcup olsun bir daha kaçmasın diye haftada bir Babanene çörek yaptır okulda onunla paylasirdim, diye hikayeyi yarıladı, peki dedecim sonra ne oldu bir daha gördün mü o çocuğu diye sordum. Elbette ben emekli olduktan sonra geldi, bir ilde milli egitim müdürü olmuş, ben başta tanıyamadım evde tamda çörek vardı ona denk geldi, anıyı bana anlatınca benimde gözler doldul dedi. Abdi amca iyi ki beni o otobüse bindirmedin iyi ki kızdın sinirinden vurdun dedi. Bak şimdi bizler ögrenciler yetiştiriyoruz, deyip boğazıma sarıldı yine ağlastik. Ben dedemin anılarından çok dersler çıkardım, belki bu hikayede sizlere birseyler anlatır saygılar ve sevgiler.

19 Ekim 2018 Cuma tarihinde eklendi ve 748 kez okundu

Yazarın son yazıları...

tümü

YORUMLAR

1 yorum yapıldı
Üye girişi yapmak için tıklayınız
Serap Demirtürk

Merhaba, İnsan, insanın sebebiymiş. Dedenizin o parmak çöreği ve güzel yüreği ne güzel bir olaya sebep olmuş. Kim bilir daha kaç çocuğa iyilikler etti. Ne güzeldir benim memleketimin insanı. Saygı ile...