O eski halimizden eser yok şimdi

Yalnızlık kapısını bazen hepimiz aralayıp, içeride biraz kalmak, yada kapıyı tamamen kapatıp orada yaşamayı ara ara istiyoruz. 

 Bizim o kapıyı kapatmamıza neden olan ve  bunu sürekli dürtüleyen sakın derdimizi vah tüh diyerek dinleyip,eve geçince oh çeken eş dost olmasın, yada en dar gününde sen anlatırken gözleri fincan takımında kalan, muhabbetin yarısında hayırlısı deyip konuya olan ilgisi ile muhabbete başka bir renk katan yakın gördüğün arkadaşların olmasın.

Toplum olarak tüketmeye o kadar alıştık ki artık birbirimizi tüketmeye başladık, konu bugün düğününde kendinden geçerek halay geçtiğin vatandaşın düğün yorgunluğunu atmadan haftaya boşanma kararını duyup şok olamaya kadar geldi. Yalnızlık bize yakışmıyor, bizler tarihten beri yardım sever, iyilik sever, hep hoş görü ile bakan bir milletiz, avrupalı akıl sağlığı bozuk olan insanları idam ederken bizler musiki ile tedavi etmeye çalışan bir milletin çocuklarıysak bize bu yalnızlık hiç mi hiç yakışmıyor.

26 Ekim 2018 Cuma tarihinde eklendi ve 664 kez okundu

Yazarın son yazıları...

tümü

YORUMLAR

1 yorum yapıldı
Üye girişi yapmak için tıklayınız
Serap Demirtürk

Yalnızlığımızdan uzaklaşmalıyız ki bir olalım, uzak kalsın dertler yürekten. Çok önemli, toplumsal bir yaraya dokunmuşsunuz. Saygılar.