Anneler Günü'ne doğru

Dilara BATUR

Dilara BATUR

Onlar en kıymetli, en kutsal, en vazgeçilmez ve en güzel varlıklardır. Karnında bizi ilk hissettikleri anda başlar telaşları korkuları… 
Kaç yaşına gelirse gelsin her anne evladı için endişelenir ve korkar çünkü o annedir. Hani bütün annelerin dilinde olan meşhur bir cümle vardır. “Sen kaç yaşına gelirsen gel benim için hep bir çocuksun.” 
Herkese göre kocaman kadın, kocaman adam olabilirsiniz ama anneleriniz için hep bir çocuksunuz ve hep öyle kalacaksınız. Önce karnında sonra bir ömür kalbinde taşır annelerimiz bizi. Dokuz aylık bir serüven bizler için kısa olsa da anneler için çok uzun gelebilir. Çünkü içinde kocaman bir merak, heyecan… 
Yüzünü, minicik, ellerini ayaklarını gözünde canlandırır durur. Acaba kime benzeyecek? Hep aklının bir köşesindedir bu soru. Dokuz ayın sonunda onu kucağına almasıyla unutur çektiği acıları. Dokuz ay boyunca taşıdığı bebeği artık kollarındadır. 
Tabi sadece doğurmakla o bebeği dünyaya getirmekle anne olunmuyor. Bir televizyon dizisi vardı. Dizinin adı ANNE… O dizi beni çok etkilemişti. Dünyaya getirdiği, beş yaşındaki çocuğunu bir poşete koyup çöpün kenarına bırakan bir kadın ve o çocuğu bulup sahiplenen bir anne…  Evet, annelik sadece o bebeği dünyaya getirmekle olmuyor. 
İlk adımlarımız da eli hep bizim üzerimizde olan acaba ilk söyleyeceği kelime ne diye merakla bekleyen, ağladığımızda canı acıyan, güldüğümüzde, mutlu olduğumuzda bizden çok gülendir anneler. Farkında olamadan ne çok ağlatmışızdır annelerimizi öyle değil mi? Bize hamile olduklarını öğrendiklerinde ağlattık, doğumda ağlattık, sevinçten ağlattık, üzüntüden ağlattık. 
Ağladı, çünkü bizler onların bir parçasıydık. Bebeğini uyutmak için dualar etmiş, ninniler söylemiş olsa da uyuduğunda yanından ayrılamayan, seni izleyip mutlu olandır anne. Bizleri pamukları sarıp büyüten annelerimize olan bağımlılığımızın azaldığını hissettiğimizde, kendimize göre büyüyüp bir şeylere yalnız adım atmayı öğrendiğimizde, onun elini bırakıp koşmaya çalışırız ama ayağımız takıldığı anda biz daha düşmeden yakalar annelerimiz bizi. Başın sıkıştığında, bir derdin olduğunda, seni yargılamadan dinleyecek tek kişidir o. 
Adına binlerce şarkı, şiir yazılmıştır onların. Hangisi sana olan sevgimi anlatmaya yeter annem… Biliyorum herkes eşit şartlarda dünyaya gelmiyor. Her çocuk şanslı doğmuyor. Daha annesini tanıyamadan kaybedenler, küçük yaşta annesiz kalanlar, annesi hayatta ama yanında olmayanlar… Umarım onların çocukları onlardan çok daha şanslı olur. 
Öncelikle anne kelimesini sonuna kadar hak eden, beni her koşulda koruyup kollayan, en yakın arkadaşım olan annemin ve bütün annelerin anneler günü kutlu olsun. Bu dünyaya veda eden annelere de Allah’tan rahmet diliyorum. Ve babaannem melek yüzlü kadın… Arkandan dua edecek yedi evlat yetiştirdin. Yetmedi bizleri büyüttün senin de anneler günün kutlu olsun.

10 Mayıs 2018 Perşembe tarihinde eklendi ve 404 kez okundu

Yazarın son yazıları...

tümü

YORUMLAR

0 yorum yapıldı
Üye girişi yapmak için tıklayınız