Ramazan ayının birlik, paylaşma ve hatırlama ruhu Ankara’da anlamlı bir gelenekle yaşatılıyor. Gönüllerde Birlik Vakfı Başkanı, Yozgatlı hemşehrimiz Mahir Damatlar’ın öncülüğünde yaklaşık 50 yıldır devam eden “Acılı Menemen İftarı” bu yıl Ankara’nın manevi mekanlarından biri olan içinde Şehit Genel Başkan Muhsin Yazıcıoğlu’nun kabrinin de yer aldığı Taceddin Dergahı’nda gerçekleştirildi.
Hamamönü Altındağ’da bulunan Taceddin Dergahı çevresinde kurulan gönül sofrasında yüzlerce kişi aynı sofrada buluştu. Yıllar önce yoksulluk ve mücadele içinde başlayan mütevazı bir iftar geleneği, bugün farklı mesleklerden insanların katıldığı büyük bir buluşmaya dönüşmüş durumda.
1970’li Yılların Zorlu Günlerinden Doğan Bir Gelenek
Kurulan kazanlarda pişirilen menemenler, üzerlerine yumurtaların kırılmasının arından katılımcılara vakfın gönüllüleri tarafından ikram edildi. 1970 yılların gençleri bu günün ak saçlılarının yoğun ilgi gösterdiği iftar buluşmasında ortaya manevi bir atmosfer çıktı.
Gönüllerde Birlik Vakfı Başkanı Mahir Damatlar, acılı menemen iftarının hikayesini iftara ailesi ile birlikte katılan Çamlık Ankara Gazetesi’nden Tarık Yılmaz’a anlattı. Damatlar, acılı menemen hikayesinin 1970’li yıllara dayandığını söyledi. O dönemde Türkiye’nin zor günlerden geçtiğini anlatan Damatlar, kendisinin Yenimahalle Ülkü Ocakları başkanlığı yaptığı yıllarda yaşanan olayların bu geleneğin temelini oluşturduğunu ifade etti.
Damatlar o günleri şu sözlerle anlattı:
“1970’li yıllarda Türkiye’nin yaşaması gereken değil, yaşamak zorunda bırakıldığı çok zor günler vardı. Biz o zamanlar gençtik. Lise önlerinde arkadaşlarımızı korumaya çalışır, onları güvenli şekilde ocağa getirmeye gayret ederdik. Yanımdaki arkadaşların çoğu 13-14 yaşındaydı. Üzerlerine parke giydirir, kaşkol sarardık ki dışarıdan kalabalık ve güçlü görünelim.”
Bir Tabak Acılı Menemenin Ardındaki Büyük Hatıra
Damatlar, o yıllarda iftar vakti geldiklerinde ocakta hazırlanan acılı menemenin kendileri için bir gelenek haline geldiğini söyledi. Domates, biber ve yumurtadan oluşan sade bir menemenin ekmekle paylaşıldığını anlatan Damatlar, o günlerin yokluk içinde ama kardeşlik duygusuyla geçtiğini dile getirdi.
Damatlar, “Ocakta görevli arkadaş iftar için acılı menemen yapardı. Biz de 25-30 kişi ekmeğimizi bandırarak o menemenle iftar açardık. O günlerde yokluk çoktu ama kardeşliğimiz büyüktü” dedi.
“Bugün Makamlar Değişti Ama Sofra Aynı”
Cezaevi yıllarından sonra bu geleneği unutmamak için yeniden başlattıklarını ifade eden Damatlar, ilk yıllarda 30-40 kişiyle yapılan iftarın zamanla yüzlerce kişiye ulaştığını söyledi.
Bugün aynı sofrada farklı mesleklerden insanların buluştuğunu belirten Damatlar, şu ifadeleri kullandı:
“Bugün bu sofrada emekli vali de var, başsavcı da var, sinema yapımcısı da var, iş insanları da var. Ama herkes diz çöküp aynı acılı menemeni yiyor. Çünkü amaç geçmişte yaşadığımız o zor günleri unutmamak.”
Gelenek Taceddin Dergahı’na Taşındı
Bu yılki iftar programının Ankara’nın önemli manevi merkezlerinden biri olan Taceddin Dergahı’nda düzenlendiğini belirten Damatlar, programın Muhsin Yazıcıoğlu’nun hatırasına komşu bir mekanda yapılmasının da ayrı bir anlam taşıdığını ifade etti.
Yüzlerce kişiye acılı menemen ikram edilen programda dostluk, vefa ve geçmişe saygı duyguları ön plana çıktı.
“Yoksulluğu Unutmayalım”
Mahir Damatlar, bu geleneğin en önemli amacının insanların hangi makamda olursa olsun geçmişte yaşanan zorlukları unutmaması olduğunu vurguladı.
Damatlar şunları söyledi: ““İster genel müdür olun ister milletvekili ya da bakan… Ayaklarınız yerden kesilmesin. Biz bu günlere acı günlerden geçerek geldik. Bu sofranın amacı da o günleri unutmamak.”
Yozgat’a Selam Gönderdi
Programın sonunda memleketi Yozgat’a da selam gönderen Mahir Damatlar, Bozok diyarına gönül dolusu selamlarını iletti.
Ankara’da yarım asırdır devam eden bu mütevazı ama anlamlı iftar geleneği, Ramazan’ın paylaşma ve hatırlama ruhunu yaşatmaya devam ediyor.
Her yıl büyüyerek devam eden “Acılı Menemen İftarı”, geçmişe vefa ve kardeşliğin en sade ama en güçlü sembollerinden biri olarak görülüyor.
