Kıymetli Okurlar,
Geçenlerde bir cenazeye katıldım ve üzülerek gördüm ki, tıpkı diğer birçok değerimiz gibi cenaze adabını da kaybetmiş durumdayız. Cenaze, omuzlarda mezarlığa doğru taşınırken, yolda cemaat arasında konuşmalar, gülüşmeler, yerli yersiz sohbetler, sigara içenler, dünyalık meselelerin konuşulması… Bu durum ne yazık ki saymakla bitmiyor.
Cenazeye duyulması gereken saygı artık, cenaze sahibine de duyulmaz olmuş. Geçenlerde bir cenaze sahibini arayıp başsağlığı dileğinde bulundum. Bana, birkaç kişinin dışında kimsenin aramadığını söylediğinde, bir Müslüman olarak utandım.
Kıymetli okurlar; sosyal medya üzerinden sadece taziye mesajı göndermek, acıya ortak olmanıza yetmez. İnsanları arayıp seslerini duymak, maddi ve manevi yanlarında olduğumuzu hissettirmek, acıyı hafifletmek adına çok daha değerli olacaktır, emin olun.
Yıllardır prensip olarak, ister yakınım olsun ister olmasın, ister köylüm olsun ister olmasın, insanları arayıp taziye dilemek için özen gösteriyorum. Bu aslında en doğal olanıdır, normali de budur.
Lütfen, birbirimizin acısını sadece bir gösteriş aracı olarak değil, yürekten paylaşalım. Unutmayalım ki, ölüm, genç ya da yaşlı demeden kapımızı çalıyor.
Hakk ve Had bilerek yaşamak dileğiyle.