Ona dair ne anlatsam kelimelerin anlam bulmayacağını biliyorum.
O hayata dair bakış açımdı.
İnsana şefkat duygusu ile bakmanın,
Alın teri ile kazancın, aza kanaat edip, her şeye ama her şeye rağmen şükretmenin manasını yaşayarak öğretendi.
Giderken bile çok şey öğretti.
Vefayı öğretti.
Yaşlılığın bir kenara atılmak, itilmek, horlanmak olmadığını öğretti.
Hayatın en ağır sillesini hatta sillelerini yemiş bir insanın en ağır hastalık karşısında dahi ‘Şükür’ edebileceğini öğretti.
Ölüme yürürken, o kıymetli canı emanet etmeye hazırlanırken dahi en yakınlarının maddi-manevi hazırlığını düşünebilmenin, o anda bile kaygılanmanın ne anlama geldiğini öğretti.
Koca Dedem, bu dünya yolculuğunda kılavuzum, hayatı, konuştukları, yaşadıkları ile farklı bir dünya düzenini zihnime işlemiş efsane…
O bir efsaneydi benim dünyamda.
Yok’u paylaşabilen, yok’a şükredebilen, yok’la mutlu olabilen, yok’u çoğalta bilen, yok’un bereketi ile yaşayabilen bir adamdı.
Ona dair duygularımı kelimelere dökerken dahi zorlanıyorum, çünkü rüya gibi hayatta bir rüya gibi yanımızdan çekip giden o adamın yokluğunu garipsiyor, inanamıyorum.
83 yaşındaydı.
Kimine göre ölünecek yaş.
Bana göre ise…
Sizce ölünecek yaş var mıdır?
Benim için o yaşanacak yaştaydı.
Takdiri ilahiye, Hak’kın takdirine değil itirazımız, ölüme amentü etmiş ama ölümü bir yerlerde kabullenememenin insani acizliği işte.
Onu toprağa,
Henüz 6 ay önce yolcu ettiğimiz can yoldaşının, anneannemizin yanına emanet etmenin garip de bir huzuru içimde.
6 ay…
Kim bilir birbirlerine kavuşmak için geçen 6 ay onlar için hangi zaman dilimini ifade ediyordu.
Bir atı vardı, bir de faytonu.
Allah rızkını kuluna hangi tepside sunarsa sunsun o azını da çoğunu da altın tepside kabul etti.
Toprağa saygılıydı insan gibi,
Misafiri baş tacı ederdi. Makamına, cebindekine, üstündekine değil aldığı nefesin hürmetine paylaşırdı ekmeğini.
O, anlatmaya kelimeler bulamadığım Koca Dedemdi.
Bu gün biliyorum ki, azda olsa onun gibi yaşayabilirsem en büyük hediye olacaktır manevi dünyasına.
Seni unutmak değil, seni senin gibi yaşayarak yaşatmak bundan sonra en büyük görevim.
Mekanın cennet olsun Koca Dedem…