Mutluluk, bütün özlemlere eksiksiz ve sürekli olarak ulaşılmaktan duyulan kıvanç durumudur.
Mutluluğu bu şekilde tanımlamak mümkün, tabiki de mutlu olmak sürekli mümkün olamaz, zaman zaman mutsuz olmakta gerekli ki mutluluğu daha yoğun yaşayalım.
Son zamanlarda yaşam koçları, motivasyon konuşmacıları şeklinde yeni meslek kollarının oluştuğunu biliyoruz.
Bazı yaşam koçları; mutluluğun bir seçim olduğunu, mutluluğu seçtiğimiz zaman hayallerimizin ötesinde bir yaşama sahip olacağımızdan bahsetmektedirler.
Çok güzel lütfen o zaman hepimiz mutluluğu seçelim.
Hayatımızda hiç kötü bir şey olmasın.
Tabi ki de mümkün değil böyle bir şey. Mutlaka iniş ve çıkışın olması gerekli. Yani yaşam çizgisini gösteren cihaz gibi zik zak çizmeli. Sürekli yukarı gösterirse mutsuzluğun tadı, sürekli aşağı gösterirse mutluluğun tadını alamayız.
Mutlu olmak için değişik işlerle uğraşıyoruz, zamanla uğraştığımız işler bizi mutsuz edebiliyor. Gelmeden geleceği görmek zor olabilir. Tersi de olabilir. O an için yaptığımız bir işten dolayı mutsuzda olabiliriz. Mutsuz olduğumuz iş veya eylem bir zaman sonra bizi mutlu edebilir. O yüzden küçük şeylerden mutlu olmaya çalışalım.
Gerçekte küçük şeyler bizi daha çok mutlu ediyor. Örneğin; sabah kalkıp köylü pazarına gitmek, köy yumurtası bulmak, köylünün yetiştirdiği ürünlerden almak, onları hazırlayıp değişik formatlarda sunmak bir mutluluktur. Burada önemli olan sizin mutluluğunuz, sunumuzun mutluluğu ve tabi ki de satıcının mutluluğu. Böylece küçük bir işten üç adet fayda sağlanmış oluyor. Sağlanan faydalar mutlaka mutlu edecek birilerini bulacaktır. Tabi ki görmek ve yaşamak gerekir.