Nere gidem şu nefsimin elinden,
Uğraşdım, haddini bildiremedim.
Ayırmadı beni kendi yolundan,
Fırsatını bulup saldıramadım.
Her zaman, her yerde gusur eyledi,
Ayağı altında hasır eyledi,
Beni kendisine esir eyledi,
Bağladı golumu, galdıramadım.
Şu nefsin elinde divane oldum,
İyilik bekledim, kötülük buldum,
Şaşırdım yolumu, ortada galdım,
Ona doğru yolu bulduramadım.
Tuzak gurdum, tuzağıma düşmedi,
Benim ile yanıp yanıp bişmedi,
Gine gâlip geldi bana kişnedi,
Gırtlağını sıkıp öldüremedim.
Söylerim söylerim sözüme gitmez,
Yapar bildiğini öğüt kâr etmez,
Gece yarısında yatağa yatmaz,
Sabah namazına galdıramadım.
Varıp kör şeytana arkadaş oldu,
Çektiğim çileye seyirci galdı,
Bütün servetimi elimden aldı,
Gine çuvalını dolduramadım.
Çeke çeke her tarafa götürdü,
Benden evvel köşelere oturdu,
Şu ömrümü yiye yiye bitirdi,
Gine de yüzünü güldüremedim.
Her yere uzandı haram demedi,
Benim helal gazancımı yemedi,
Tövbeye gel dedim, benimsemedi,
Onu bu huyundan yıldıramadım.
Nere gitsem yollarımı bağladı,
Hançer vurup ciğerimi dağladı,
Eliyinen urganımı yağladı,
Gararını geri aldıramadım.
ZAMANÎ’yim yaza yaza yoruldum,
Bu nefsin elinde perişan oldum,
Sonunda pes edip çaresiz galdım,
Yazıldı günahlar sildiremedim.
ŞAİR ZAMANÎ