Ankara’lı Vatandaşın Sosyal Hayatla Arası Nasıl ?

Türkiye’nin yaşadığı ekonomik süreç nedeniyle tüm ülke gibi, Ankara Halkı da zor günler yaşıyor. Özellikle son zamanlarda çığ gibi büyüyerek artan zam dalgası toplumun büyük bir bölümünü etkiliyor. Son zamlar sonrası, değişen ekonomik koşullar, nedeniyle vatandaşın büyük bir kesimi sosyal, kültürel bir etkinliğe zaman ve bütçe ayıramadığı, kazancının tamamını temel ihtiyaçların karşılanmasına ve kira giderlerine ayırmak zorunda kaldığı gerçeğini ortaya koyuyor.

Biz Çamlık Ankara olarak bu kez de, Ankaralı vatandaşa mikrofon uzattık. Türkiye’nin ekonomik koşulları nedeniyle birçok vatandaşın, yaşadığı zor ekonomik süreç sebebiyle kazancının tamamını yaşamını sürdürebileceği temel ihtiyaçlar ve kiraya vermek zorunda kalması dolayısıyla herhangi bir sosyal, kültürel etkinliğe ya da faaliyetlere katılamadığı gerçeğini ortaya koymuştur. Orta yaş ve üstü kişilerin eskiden bu tür aktivitelere katıldıklarını, şimdilerde ise bunun pek mümkün olmadığını belirtiler. Orta yaş ve üstü kesimin uzun yıllar bir tiyatroya ya da sinemaya gitmediği, hatta bir kitap dahi almadığını söylerken, gençlerden çok az bir kısmının çok düşük bütçe ayırabildiğini ve bu aktivitelere katıldığını, özellikle ücretsiz aktiviteleri tercih ettiklerini, ara sıra da olsa bir kitap aldığı gerçeğini ortaya koyuyor. Bu bilgiler ışığında Ankara’lı vatandaş’a “Son zamlar sonrası sosyal, kültürel bir faaliyete katıldınız mı? En son ne zaman bir sinemaya ya da tiyatroya gittiniz? En son ne zaman bir kitap aldınız? Sorusuna aldığımız yanıtlar şöyle;

Meziyet Arslan: Emekli öğretmenim. Böyle bir sosyal faaliyet aklımın ucundan dahi geçmiyor. Ancak bazı kitaplarımı tekrar etmek istiyorum. Böyle. Sosyal etkinlik yok. Şimdi orada bir Kafe var. Yeni gördüm gidip oturmaya çekinir insan. Ekonomik nedenden dolayı bir bütçe ayrılmaz artık. Ayrılamaz mümkün değil.

Tuana Akkaya: En son geçen sen gittim sinemaya. Gidemiyorum, param yok. Olsa bile kendim kazanıyorum. Aileden de destek alıyorum. Geçen bir kahve aldım, 65 lira tuttu. Çok pahalı. Ama ben kendime üzülmüyorum. Sokakta gelip oy veren yaşlılar var ya. Ben şunu alamıyorum, ben bunu alamıyorum diyorlar ya. Oy verip de gelip geçinemiyorum diyorsa oy vermeyecekti. Son zamanlarda kitap aldım o da babamın desteğiyle. Çok pahalı. 150 liraya kitap mı olur? Daha ucuz kitap yok. Roman kısmında en ucuzu 150 lira.

Elif Ulucan: Benim babam esnaf. Şöyle ki biz daha iyi para kazanabiliyoruz. Daha kolay şekilde Para kazanabiliyoruz. Tiyatroya bir okul varken, üç ay önce gitmiştim. Sinemaya uzun zamandır gitmiyorum. Çünkü gereksiz ve çok pahalı olduğunu düşünüyorum. Kitaplarda öyle. Çok istediğim kitapları korsan kitapçılardan almak zorunda kalıyorum.

Hakan Budakoğlu: Sosyolojik, Psikolojik, Kültürel hiçbir şey kalmadı. Aç susuz millet bitti, gitti, tükendi. Son zamanlarda herhangi bir sosyal etkinliğe katılmadım. Türkiye gitti, bitti diyorum. İnsanlar aç susuz perişan, borç harç içerisinde. Laik Atatürk Cumhuriyetini yönetiyor. Atatürk’e, ilme bilime düşmanlık oluyor. Bu ne iştir. Ne şarklı ne de, garplı olabildik. Özgürlüğü, bağımsızlığı uzvumuzdan sildik. Ha bu sene ha gelecek sene düzelecek diye bekledik. Atatürk’ten sonra demokratça, adamca, insanca, çağdaşça yönetilemedik.

Emir Aydın: Son zamanlarda bir şey yapamadım açıkçası. Şu şekilde bu zamların mantıklı bir sebebi olsa bile, peki yapılabilir bele, karşılığında bize birey vermeleri lazım. Sosyal devlet anlayışı yapıyorsak eğer, bu zamların karşılığında bir eyler almamız gerekir. Liberal anlayışa gireceksek, vergileri azaltmamız gerekir. Fakat vergileri çok fazla alıyorsanız, sosyal devlet olmanız gerekir. Uanda çok fazla vergi alınıyor. Bunun karşılığını almak istiyoruz. Son zamanlarda tiyatro, sinemaya pek zaman ayıramıyorum. Zaten Tıp öğrencisiyim açıkçası. Bir kitap da alamadım. Genellikle ikinci ele gidiyorum.

Gülşah Erdin: Sosyal etkinliğe imkânı olan katılıyor, imkânı olmayan katılamıyor. Böyle bir sıkıntı var Türkiye’de. Bunu bence devletin gençlere bir ön ayak olması gerektiğini düşünüyorum. Ücretsiz etkinlik düzenlemesini ve buna gençlerin katılmasını düşünüyorum. Her şey’e olmasa da bazı etkinliğe katıldım. Her şey’e katılmak iyi olur, gelişmemiz için an azından. En son tiyatro’ya geçen sene gitmiştim, sinemaya çok gitmedim. Kitap 4,5 ay öncesine kadar alabilmiştim. Toptan alarak devam ettiriyorum. İndirimden toplu alıyorum.

Nafiz Kaan Demir: Sosyal etkinliğe elbette katıldım. 2 hafta önce tiyatroya gittim. Hürkuş adında bir tiyatro. Hatta bizi okulumuz göndermişti oraya. Okulla birlikte gittik. Benim açımdan sıkıntı yok. Ben bütçe ayırabiliyorum. En son dost kitapevinden aldım. Genellikle küçük kitaplar aldım. Seri halinde. Dünya’yı, Dinleri, İdoloji’iyi o çeşit kitapları. 5 kitaptı.

Uğur Karaoğlu: Bu zamların artması yüzünden hiçbir şey alamaz olduk. Her şey pahalandı. Zamlar çok azıyor, sıkıntı geldi. Enflasyon düzelsin. Eskiler gitsin yeniler gelsin. Çünkü bu zamlar arttıkça aç kalacak millet. Ben pek etkinlik sevmiyorum. Nefret ederim etkinliklerden. Siyasiler değişsin.

Vatandaş: Sosyal etkinliğe katılamıyorum. Zaruri ihtiyaçlarımızı bile zor karşılıyoruz. Bir emekli vatandaş olarak, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıyım. 55 yıldır bu ülke’de yaşıyorum. Merkezim Ankara. Selanik göçmeniyim ve ülkemle gurur duyuyorum. Her zaman duydum ve duyacağım. Ama ekonomik artlar, mali şartlar, hukuksal, adalet her konuda muzdaribiz. Azınlığız, bizden yana olan kimse yok. Allahtan başka. Tiyatro ve sinemaya hiç gitmedim. Kitap da almadım.

Erap Çolak: Sosyal etkinliğe katılamıyorum. Bir ay önce bir Gençlik Festivaline katılmıştım o kadar. Onun dışında bir şey’e katılmadım. Ekonomik şartlar nedeniyle eskiye göre çok daha fazla kısmamız gerekti. Hayati eylere daha fazla ayırmamız gerekti. O yüzden çok dolaşamıyoruz. Genellikle eğitim kitaplarına bütçe ayırabiliyoruz. Onun dışında indirimleri kovalıyoruz, kitap okumak için. Eskiden dergi okuyordum, onun aboneliğini kısmamız gerekti.

Sema Nur Göktepe: Normal şartlarda sosyal faaliyetlere katılmayı çok severim. Özellikle Tiyatroya gitmeyi çok severim. Ama enflasyon, yaşanılan durumlar nedeniyle eskisi kadar vakit ayıramıyorum. En son Tiyatro’ya 3 Haziran’da gittim. Nazım Hikmetin ölüm yıl dönümünde, Genco Erkal’ın gösterisine gitmiştim. Fazla değil senede 3, 4 kez ama çok fazla olduğunu düşünmüyorum açıkçası. Şuan kitap almaya gidiyorum. Hatta şu an çantamda kitap var.Aktif olarak okumayı seviyorum.

Gökhan Kumruoğlu: Son zamanlarda kamera önü oyunculukla ilgileniyorum. Sosyal etkinliğe katılım en son 2 yıl olmuştur. Sosyal kültürel etkinliklere bütçe ayıramıyorum. Ev sahibi 800 lira kira veriyordum,kirayı 5 bin lira yaptı. 800’den 5 bin yaptı. Beni arıyor Kanun, Hukuk tanımam diye beni tehdit ediyor. Ben de bir ey yapamıyorum. Bu 5 bine mecbur kalıyorum. Ekonomik nedenler dolayısıyla etkinliğe katılamıyorum. Evde birçok kitabım olduğu için, onları okumayı tercih ediyorum.Tasarrufu seviyorum.

Hikmet Cihan Akdağ: Şuan ki durum da bütçe ayıracak vaziyette değil. Özellikle Türkiye Cumhuriyetinde yaşayan Türk vatandaşı olan kişiler bir bütçe ayırma durumunda değil. Aldıkları asgari ücrette, Memur maaşları da ortada, hiç kimse tatile de sosyal, kültürel bir faaliyette bulunmaya şansı yok zaten. Ancak karnını doyuruyor başka bireye yetmez. Ben ekonomik olarak durumum iyi olduğu için ben gidebiliyorum. Ama insanlar geçinemediğinden, kendi temel ihtiyaçlarını karşılayamadığından, sosyal, kültürel faaliyette bulunmak, Sinema, Tiyatro farklı Müzikallere gitmek gibi durumlar akıllarına gelmiyor. Önce likle karın tokluğunu elde etmek lazım. Ondan sonra onlar geliyor. Biz önce kendi vatanımızda ikinci, vatandaş muamelesi görüyoruz. Kendim Hukukçuyum, o nedenle her daim kitap alıyorum.

Ali Bozkurt: Yeni geliyorum oradan Mersindeydim. Orada deniz, kum, Kız kalesi oradan geliyorum ben. İsteyen katılır. Tatil yerinde müzik gibi kültürel etkinliklere katıldım. Ben bütçe ayırıyorum. Nasibinde olan ayırır. İki hafta önce sinemaya gittim.

Bayram Koçak: Ayıramıyoruz. Yeme içme bile pahalı hale geldi. Zorunlu ihtiyaçları görmeden, o tür şeyler ikinci planda kalıyor, sosyal kültürel ihtiyaçlar. Yemek yerken bile dışarıda düşünüyorsunuz, iki sefer. Onlar ikinci planda kalıyor. Son zamanlarda o tür sosyal faaliyetler birkaç yıldır yok. Evde televizyon, internet var onlarla vakit geçiriyoruz. Kitap ise en son 3 yıl önce almışımdır.

Ömer Kaplan: Bu aralar hiçbir şey yapamıyoruz. Son zamanlarda baya bir kötüleşmeye başladı.Şimdi şartlar zorluyor. On yıl önce böyle değildi. Ben günde 24 saat çalışsam yetmiyor. Asgari ücret vallahi yetmiyor. Yok eskisi gibi değil. En son sinemaya 2 sene önce gidebildim. Başka bir şey yapamıyoruz.

Can Kartal: Son zamlardan başımızı kaldıramıyoruz. Aldığımız maaş desen, yapılan zamlardan altına düşüyor. O yüzden sürekli eksiye düşüyoruz. Bir market alış verişi yapsak, eski yıllara göre aldığımız paranın üç’te ikisi oluyor. Bu yüksek rakamları buluyor. Neredeyse 2 milyarı buluyor. 2 milyar ona verdikten sonra ev kirası verecen. Suydu elektrikti bir şey kalmıyor. Ev geçindiriyoruz. Ben bu yaşımda okulu bırakmışım. Bugün doğum günüm diye zar zor izin alabildim. Arkadaşlarla geldik, yapabileceğimiz yine bir şey yok. Bir yere otursak, bir şey yiyip içsek iki yüz, üç yüz liramız gidiyor. En son bir yıl önce gittim sinemaya. Oda yüz ellimiydi neydi . imdi ne kadar oldu bilmiyorum.

Muhammed Yakup Dirier: Genelde ayıramıyorum. Vaktimin çoğunluğu çalışmakla geçiyor. Para kazanmakla geçiyor ama kazandığım para borca gidiyor. Bundan hiç memnun değilim. Evimiz var. Evimizi geçindirmeye çalışıyorum. Benimle beraber 4 kardeşiz. Kardeşten bir tek ben çalışıyorum. Bir de babam çalışıyor. Ne bileyim, bir evi ortada çeviremiyoruz. Son zamlardan sonra hiç memnun değilim. Asgari ücrete zam geliyor, ardından bütün ürünlere zam geliyor. Yüzde 30, yüzde 40, yüzde 50 ne bileyim yani. Hiç memnun değilim bu durumdan.

Onur Yurdakul: Son zamanlar da sosyal, kültürel hiç bir etkinliğe katılamıyoruz, ekonomik şartlardan ötürü. Maalesef. Hatırlamıyorum Sinemaya en son iki seneyi aşkın oldu. en son iki ay önce kitap aldım. Kitap alışkanlığım yeter kadar yok ama okuyorum. İmkânım oldukça okuyorum.

Zahire: Sosyal faaliyetlere katılamıyorum. Bütçem yok. Dul ve yetim parası alıyorum. Yetmiyor. Sinema, Tiyatroya hiç gitmedim, kitap ta okumuyorum.

Muammer Selvi: Ben emekliyim. Hanım emekli. İkimizde emekliyiz idare ediyoruz. Yaş zaten 82 daha ne kadar daha çalışacağız ki. Sosyal bir faaliyet yok. Zaten aldığımız asgari ücret ikisi de. Bir şey alamıyoruz, gidemiyoruz. Zamanında çok gittik. Zamanında sinemaya da Tiyatroya da gittik. Gezdik, tozduk. Denize de gittik. Vardı imkanlarımız ama o zaman değerliydi. İmdi değeri kalmadı ki. Hiçbir anlamı kalmadı. Nereye gidiyorsun hadi git.

Ataberk Kaymakoğlu: Son zamlardan sonra hiçbir etkinliğe dahi gidemiyorum. Kız arkadaşımla buluşacam, buluşamıyorum. Son zamlardan sonra bizim antrenman ekipmanların fiyatları uçmuş durumda. Karbon mayo bile alacak bütçem yok. Yurtdışında Karbon mayo giymem gerekiyor. Federasyon karılamıyor. Ben yurtdışında file bir mayoyla gitmek zorunda kaldım. Karbon mayo bizim yüzmemizi daha da hızlandırdığı için karbon mayo kullanmamız tercih ediliyor ama alacak bütçe olmadığı için düz file mayoyla gitmek zorunda kaldım. Sinemaya en son 4 yıl önce gitmişimdir. Zaman ve bütçe ayıramıyorum. Kitabı en son 2 yıl önce LGS’ye hazırlanırken babadan baya bir borç alarak almıştım.

Haber Merkezi