Geçmiş Olsun Türkiye’m

Türkiye Kahramanmaraş’ın Pazarcık İlçesi’nde meydana gelen ve 10 ili etkisi altına alan depremle sarsıldı. Binlerce vatandaşımızı kaybettik, yıkıldık.

Bu büyük felaket ile birlikte Türkiye’nin her noktasında seferberlik başlatıldı. Kimisi Kahramanmaraş’tan, kimisi Hatay’dan Yozgat’a gelen depremzedeler de o anları anlattı, yaşadıkları büyük felaketi kelimelerle ifade etmeye çalıştı. Ölüm sayısının her geçen gün arttığı, ancak mucizelere de tanık olduğumuz o anları yaşayanların anlattıkları büyük yıkımı gözler önüne seriyor.

TAŞ ÜSTÜNDE TAŞ KALMADI

Hüseyin Serarslan: Türkiye’ye geçmiş olsun. Hatay İskenderun’dan geliyorum. Depremde evimizdeydik. Taş üstüne taş kalmadı diyebilirim. Perişandı. Ailemizi çıkardık ama ölüm sayısı çok. Deprem anında uyandık. Kendimizi dışarı attık. Evler yerle bir oldu. Komşularımızdan, çevremizden çok vefat eden oldu. Daha cesetlerin yüzde 5’i çıktı. Memleket gitti. Haritadan silindi. Allah devletimize zarar ziyan vermesin. Gelen yardımlardan Allah razı olsun. Damadımın Yozgat ve Çorum’da yeri var. Bizde bugün Zafer Türk Mutfağının misafiri olduk. Bizden para almadılar. Allah tuttukları altın olsun. Hayırları kabul etsin. Bizim Türk milletimiz bambaşka bir insan.

KAYIP ÇOK BÜYÜK

Yunus Emre Sarıaslan: Ben Sakarya’daydım. Duyar duymaz eşyalarımız toparladık ve ailemin yanına geçtim. Doğduğumuz, büyüdüğümüz memleketimizde bir şey kalmamıştı. Bizi büyüten emek veren öğretmenlerimizi gördük. Vefat eden insanlarımızı gördük. Ama Allah herkesten razı olsun. Giderken ve gelirken çok büyük yardımlar vardı. Allah Türk milletine zeval vermesin. Türk milleti bir şekilde el ele veriyor. Bugünde burada misafir olduk. Allah’ım keselerini dolu etsin. Bizim oralar bitmiş. Destek büyük ama kayıpta çok büyük. Türk milletine geçmiş olsun diyorum.

TARİFİ ÇOK ZOR

Hüseyin Bolat: Kahramanmaraş’tan geldim. Kahramanmaraş bin evler mahallesindenim. Ben ömrü hayatımda böyle bir şey görmedim. Tarifi çok zor. Korkunç bir gürültü ile uyandık. Ayakta duramadık. Hemen çocuklarımızın yanına gittik. Deprem çok uzun sürdü bize. Biter bitmez dışarıya hemen çıktık. Uykuda eşim ile beraber aynı anda kalktık. Biz daha önce ufak depremlerde geçirdik. Bu depremin ötesinde bir şeydi. Zaten Maraş’ta büyük bir yıkım var diyebilirim. Çoğu yerler gitti. Tek tük ayakta kalan binalarımız var. Bulunduğumuz evde çatlaklar var. Spor salonları, stadyumlar gibi yerlere insanı yerleştirdiler. Şuanda çadırkent kurmaya başladı. Ablamı enkazdan sağ çıkardık. Eşi, kızı, kızının çocukları, oğlu ve oğlunun çocukları 13 kişiden 9’u vefat etti. 4 tanesini sağ çıkardık. Oraya geldiğinde ilk gün ulaşımdan dolayı sıkıntı yaşandı. Ama ondan sonra devletimiz ve milletimiz sağ olsun. Buraya gelirken yardım tırlarını görünce ağladım. Devletimiz. Milletimiz olsun hep yanımızdaydı. Yıkım çok büyük olunca ekip yetersiz geldi. Binanın tamamen yıkılmışsa ekipler kurtarabilecek canlı varsa onlara yönlendi. Tamamı yıkıldıysa ekip başka yerlere gitti. Şuanda ekibin bakmadığı çok yer var. Çünkü alan çok büyük. Buraya Adalet eğitim merkezine geldik. Mevla’m bütün İslam alemine ve Türkiye’mize bir daha böyle bir olay yaşatmasın.