'Mesleğime doyamadım'

Yaşar Özayan, 1941 doğumluyum. Şuanda 77 yaşının içerisinde. 1952 senesinde terziliğe girdi. Çıraklık ve kalfalık yaptıktan sonra 1962 yılının birinci ayında askere gitti.
“OKUYUP SUBAY OLACAKTIM”
Terzilik işine isteyerek başlamadım. Okuyup subay olacaktım. Bütün amacım oydu. Fakat babamın ilk oğlu ben olduğum için göndermek istemedi. Babam zoraki terziliğe verdi. 6-8 ay içerisinde terzilik içime sızmaya başlayınca zevkimde artmaya başladı.
“KENDİME DAHA İYİSİNİ
ÖĞRENMEK İÇİN USTA ARADIM”
Bu zevkin yanı sıra sanatın daha iyisini öğrenmek için kendime usta aradım. Son olarak köylülerin elbiselerini dikiyordum. Birazda şehirlilere dikeyim diye Allah rahmet eylesin Osman Şenyiğit ve Ünal Şenyiğit’in yanlarına girdim. Sonuna kadar devam ettim. Acı ve tatlı günlerimizde oldu. Müşteriler kalfalar arasında beni çok severlerdi. Müşteriler gelir benim pantolonumu yaşar Kalfa diksin dedikçe gurur duyardım. Terziliğimi zevkle sürdürmekteyim. Hala zevkimi almadan yaşım büyüdü ona üzülüyorum.
“ASKERDEN GELİNCE
DEĞİŞİKLİK İÇERİSİNE GİRDİM”
1962 yılının birinci ayında askere gitmiştim. Üçlü düğme yok, yanlardan yırtmaç yok. Vücuda oturmuyor elbiseler. Birkaç gün gezdim. Kendi kendime daha sana işyeri açmak için erken. 8-10 ay çalış. Yenilikleri öğren ondan sonra işyerini aç dedim. Hakikaten iyi oldu. 10 daha kalfalık yaptım. Bu kalfalığın yanı sıra özel işleri öğrendim ve dükkan açtım.
“BENİ HEP SIRTLARINDA TAŞIDILAR”
Bu işleri öğrendikten ve dükkanı açtıktan sonra takım elbiseler diktim ve arkadaşlar beni hep sırtlarında taşıdılar. En büyük reklamların içerisine götürdüler. Lise öğrencileri olsun, vilayet, sağlık müdürlüğü gibi yerlerde kısa bir zaman içerisinde tanıtım içerisine girdik.
“ESNAFLIK ZİHNİYETİ KALMADI”
Dünden bugüne esnaflık hayatında değişikliklere bakarsak 12 yaşında bu işe başladım. Esnaflık zihniyeti kalmadı. Sadece para için yapılıyor. Sanatı para için yaparsın ama güzel iş yaparsan hem para kazanırsın hem de reklamın olur ve yüceltir. Benim bu sanatım sayesinde önce Cenabı Allah zirveye kadar yükselttiler beni.
Büyük Millet Meclisinde ve büyük millet meclisinden ayrılanlar hep bu tezgahtan geçtiler. Bu da bana onur veriyor.
“GÜZEL İŞ
YAPACAKSIN”
Esnaflara şunu söylemek isterim. Bu terzilik değil mi? Terzilik ile para kazanırsın. Ama güzel iş yapacaksın. Toplumda bir iş sergileyeceksin ondan sonra para kazanmaya başlayacaksın. Sen bunları yapmadıktan sonra para kazanamazsın. Yıllar önce müşterilerimi hala anıyorum. Bu terzilik değil mi değil. Terziliğe sırıl sıklam sarılacaksın. Hem parasını kazanacaksın hem de kendini yüksek mevkilerde göreceksin.
“AHİLİKTE ELİNE, DİLİNE, BELİNE KURALI VARDIR”
Ahilik olarak şöyle başlayayım. Gelen müşteriye bayan da olsa erkek de olsa kendi evladın gözü ile bakacaksın.
Eline diline, beline diye kural vardır. Bir kere diline, eline, beline sahip olacaksın. Haramlardan uzak kaçacaksın. Besmele çekmeden dükkanı açmayacaksın. O zaman Cenabı Allah her şeyi doldurur ve boşaltır. Ahilik benim görüşüme göre böyle. Doğruluk ve dürüstlük her şeyin başında gelir.
“YOZGAT’TA YILIN İLK AHİSİ BENİM”
Yozgat’ta ilk seçilen yılın ahisi benim. O gün karar veren beni seçen herkese teşekkür ediyorum tekrardan. Sanatta kendini başladığında 25 yaşında değil 60 yaşında ben kendimi öyle terkin ettim. Para bir tarafa gelen müşteriye saygıyı, hürmeti sanatını esirgeme derim kendi kendime.
“ORTAOKULU BİTİREN
BİR ÇOCUK SANATKAR OLAMAZ”
Yeni esnaf ve sanatkar olacaklara diyeceklerimiz var tabi. İlkokulu bitirdikten sonra başlasın diyeceğim fakat hükümetimiz ortaokulu nazara aldı. Orta okulu bitiren bir çocuk sanatkar olamaz. İyisini öğrenemez. Mesela terzilik birkaç günde öğrenilecek bir sanat değil. Ben dediğim gibi 8-9 sene emek verdim. Ondan sonra ileriye dönük işim oldu benim.