'Soyismimin ekmeğini yiyorum'

Hacı Çay, 1964 doğumluyum. Çocukluktan bu tarafa ticaret hayatı içerisindeyim. Çaycılık mesleğine 15 sene önce başladım. Çaycılık mesleğinden önce nakliyecilik, fırıncılık, inşaat işlerinde çalıştım. İlk ticaret hayatına babamın petrolü vardı. Orada başladım. Ondan sonra joker olarak çalıştım. Ne iş varsa ekmeğimiz için çalıştım.
“SOYİSMİM ÇAY,
İŞİMDE ÇAYCILIK”
Soy ismim Çay. Çaycılık mesleğini açmamı da mevlam nasip etti. Soy ismimin ekmeğini de yediğimi de biliyorum. Bu Allah’tan gelen bir şey.
“TİCARET HAYATIM
BABAMDAN GELME”
Ticaret hayatına çocukluğumdan bu tara başladım. Babamdan gelme bir meslek olan petrolcülük ile başladım. Ticari hayatıma atıldığımda mütevazi bir hayat yaşadım. Herkes ile gurur ve haysiyetlice yaşamak istedim. Nasıl doğdum ise o şekilde ölmek hedefim.
“ALLAH KALBİME
GÖRE VERDİ”
Hayalimde devlet memuru olup bir köşede oturup da Allah için, hak ve adalet için dürüst çalışmak, kimsenin bir kuruşuna tenezzül etmemek ve Allah’ta kalbime göre veriyor. Ben çaycılık yapıyorum. Müşterilerimi temiz olarak seçiyorum.
Esnaflık hayatında çok şeyler değişti. Hani bir laf var. Evliyalar 7 sene yatmışlar. Bakıyorlar ki dünya değişti. Aynı bizim Türkiye’de öyle değişti. Yabancı olduk Türkiye’de. Türk milleti siliniyor.
“AHİLİK
ERDEMLİKTİR”
Ahilik bana göre büyüklük ve erdemliktir. Ama Yozgat’ta bu uygulanmıyor. Klasik bir laf ama artık herkes günü kurtarma derdine düşmüş. Peygamber Efendimizin “Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir” sözü unutulmuş bitmiş durumda. O yüzden ahilik diye bir şey kalmadı.
“DOĞRULUKTAN
VAZGEÇMESİNLER”
Yeni işyeri açacak kişiler dürüstlük, doğruluk, yardımlaşma içerisinde işlerini kurmasını tavsiye ederim. Hep bana dememeleri gerekir. Ne yaparsa yapsın kalbini dinlemesi lazım. Allah korkusu olması lazım.