'Teknolojiyi kullanmıyoruz'

1965 Yozgat doğumluyum. Fırıncılık esnaflığını yapıyorum.
“3 KUŞAK OLARAKDEVAM EDİYORUM”
Fırıncılık mesleğini dede, baba ve ben üçüncü kuşak olarak devam ediyorum. 1987 yılında askerden geldikten sonra babamdan fırının anahtarını aldım. 32 senedir işletmecilik yapıyorum.
“YOZGAT’IN EKMEĞİNİ ÖN PLANA ÇIKARDIM”
Fırıncılık mesleğini babamın mesleğinden dolayı devam ettim. En büyük hayalim Yozgat’ın yöresel ekmeğini ön plana çıkartıp insanlara güzelce sunum yapmak ve Türkiye’ye tanıtmaktı. Çok şükür bunu da başardığıma inanıyorum.
“EN BÜYÜK SIKINTIMIZ USTA SIKINTISI”
En büyük eksiğimiz sanatkar yetişmiyor. Çalışan insanlar usta kesimlerde bu işlerin çok meşakkatli olduğu için gecenin erken saatinde başlayıp akşam geç saatine kadar devam ettiği için insanlar fırıncılık mesleğini çok tercih etmiyor. O yönden en büyük sıkıntımız usta sıkıntısıdır. Birde ekmekteki kalitenin bilindiği en çok kimyalarıyla oynandı. Özveriliği kalmadı. Eskiden parmak çörek çıktığında dükkanımız güzel kokardır. Şimdi insanlar buğdayı ekerken ilaçlarını atıyorlar. Atınca da o düzen bitiyor. Buğday geliyor fabrika katkı maddesi katıyor. Bu da ister istemez ekmekte kalite ortamı doğallık kalmıyor.
“İŞYERİMİZE TEKNOLOJİYİ YANSITMADIK”
Ama biz buna rağmen işyerimize halen teknolojiyi yansıtmadık. Ecdattan gördüğümüz ekşi mayalama ile odun ateşi közünde günümüzde en sağlıklı dediğimiz ekmeği yapmak için emek vermeye çalışıyoruz.
“ESNAFLIK ÇOK DEĞİŞTİ”
Dünden bugüne esnaflık hayatında çok çok fark var. Eskiden bu kadar işyerlerinde hijyeniklik yoktu. insanlar bilinçsiz bir şekilde tüketim vardı. ama şuanda çok bilinçli bir tüketim oluyor. Allah’a çok şükür bu bizi mutlu ediyor. En büyük değişiklikler her yönüyle teknoloji ister istemez giriyor. Çünkü geçmiş yıllarda ustalarımız büyüklerimiz hamuru elde yoğururlardı. Ama şimdi makinası var.
“PARMAK ÇÖREĞİN ÜSTÜNE PEKMEZ SÜRERDİK”
Eskiden parmak çöreğin üzerine pekmez sürülürdü. Ama şimdi yumurta sürüyoruz. Şuanda maliyetler yüksek ama kalite ve hijyeniklik ön planda. İşyerlerinin görkemliği de önemli. Önceden normal bir boya yapılırdı. Şuanda mermer kullanılıyor. Sadece benim görüşüm hijyeniklik var.
“AHİLİK SANATKARA VERİLEN DEĞERDİR”
Bana göre ahilik bir sanatkara verilen değerdir. Bir sanatkarın ürettiği ürünleri ortaya koyup insanların takdir etmesidir. Birde ahilik ustadan çırağa kalan bir mirastır. Ustadan gördüğünü bir çırak, kalfa ilerletip daha ileriye doğru götürmesidir.
“SANATI GÜZEL ÖĞRENMELERİ GEREKİR”
Yeni işyeri kuracaklar en önce sanatı güzel bilmeleri gerekmektedir. Sanatın inceliğini bilmesi lazım. Dışarıdan görüldüğü gibi mesela ben fırıncıyım ekmek deyip geçmemeleri gerekir. Sanat çok önemli. Sanatın iyisini öğrenmek lazım. Gelişi güzel malzemeler almadan çalışmak lazım. Maliyet yüksek deyip değeri düşük malzemeler alarak işinin kalitesini bozmayacak. Birde artık esnaflık tamamen ticaret ve muhasebeye döndü. Herkes muhasebesini, girdisini ve çıktısını güzel yapmalı. El gördülük yapıp ben bunları yaparım dememesi lazım. Önce kazanması lazım. Kazanması içinde güzel kaliteli iş yapması lazım. Kısacası her şeyi ile güzel olduğu zaman ticaretle birleştirecek. Kaliteli, hijyenik ve güler yüzlü bir ortam, tatlı dili birleştirdiğinde güzel bir ticaret ortaya çıkar. İnsanlarımızın en çok tercih ettiği bu unsurlardır bana göre.
“AYÇ OKULLARINA TEŞEKKÜR EDERİM”
Geçtiğimiz hafta sonu AYÇ okulları tarafından yapılan anket çalışmasında yılın esnafı seçildim.
Okul müdürü Ahmet Fahri Bey arayıp konu hakkında bilgi verince ben ilk başta inanamadım. Ben 32 senedir bu mesleğe hizmet etmekteyim.
“ODALAR BİZİ SAHİPLENMEDİ”
Bugüne kadar bizim bağlı olduğumuz odalar bizi hiç sahiplenmedi. Bir okulun bizi sahiplenmesi beni çok mutlu etti. Oysa biz yıllardır odalara kayıtlıyız. O odaların esnafları böyle törenler yaparak ödüllendirmesi lazım. Ama okulun yapması tuhafıma gitti ama çok sevindim. Şuanda herkesle mutluluğumu paylaşıyorum.