Yozgat Çamlık TV’de bir üretim hikayesi : Erbazlar Mobilya

Yozgat Çamlık TV’de Yozgatlıların başarı hikayelerini izleyici ile buluşturmaya devam ediyoruz. Tarık Yılmaz bu kez de İstanbul’da Erbazlar Mobilya’nın üretim hikayesi ise ekran karşısında çıktı. Yılmaz’ın konuğu Erbazlar Mobilya sahibi Salih Erbaz ve Gökberk Erbaz oldu.

Yılmaz’ın Salih Erbaz ile yaptığı o samimi sohbetten satır başları şöyle;

1956 doğumluyum. 1969 yılında Yozgat’tan İ babam Bekir Erbaz ile birlikte İstanbul’a geldik. Orada bir yangın geçirdik. Daha sonra değişik ticaretler yapa yapa kendimize ait Modako’da kendimize mülk aldık. Orada mobilya işine başladık. Uzun yıllar Modako sanayi sitesinde 5-6 tane şube açtık. 1981 yılından 1995 yıllarına kadar şubeler açtık. Diğer kardeşlerimizle de müşterek çalışıyorduk. Sonra onlardan ayrıldık. Kendi başımıza devam ettim. Daha sonraki yıllarda da oğlum Gökberk ile birlikte bu işi sürdürüyoruz. Değişik çizgilerde değişik mobilyalar üretmeye çalışıyoruz. Değişik müşteri portföyümüz var. 38 yıla yaklaşan değişik müşteri kriterimiz var. Onlar başka bir yerden dahi olsa bizden ihtiyaçlarını karşılama düşüncesindeler. Bizde onları memnun etme düşüncesi çabası içerisindeyiz. Bu bayrağı oğluma devrediyorum. Ben emekli olacağım. Nasip olursa daha ilerleyen zamanlarda görüş ve düşüncelerini yapabilir. Hızlı tren ve havaalanı geldiğinde inşallah bizlerde sık sık Yozgat’a gelip gitmek isteriz.

MERKEZ ORTA OKULUNDA OKUDUM

Merkez ortaokulunda okudum ben. Aslında daha doğrusu okuyamadım. Babam da ortaklarından ayrıldı. Şu mallarda bizimdir veya babama aittir diye beni orta okulda tahsilimi bıraktık. Yozgat’ta çapalı çarşı vardır. Orası babama ve amcama ait bir yerdi. Ne varsa satarlardı. Sattığı şeyleri de harmana diye yazarlardı büyüklerimiz. Biz onların yanında yetiştik. 12 yaşlarındaydım. Babam daha sonra İstanbul’a göç etti ve toptan dikiş makinesi ve battaniye üretimi yaptı. Bende Yozgat’ta mobilgaz bayiliğini yürüttüm. Yaşımız küçüktü ama yanımızda çalışan insanlar vardı. Onların desteği ile belli bir yere getirdik. Sonradan tekrar bende babamın yanına geldim. 12 yaşlarında ticarete başladım diyebilirim.

SÖZE GÜVENİLİRDİ

Alışverişlerde harmana denilirdi. O zaman güven vardı. Senet sepet yoktu. Sadece söz vardı. Ben şu tarihte ödeyeceğim dediğinde adam gelip parasını öderdi. Başka bir ihtiyacı da varsa gelip atardı. Bu şekilde güven vardı. Radyo ilk çıkmıştı. Babam radyo satardı. Açardı radyoyu o anda bir sanatçı çalıyor. Köylü alıp götürürdü. O anda program değiştiği için evde çalmazdı. Tekrar geri getirir bu türkü çalmıyor diye bir anımız da var. İnsanlar samimiydi. Babam bu radyo. Evde haber olur. Başka şarkılar çalar derdi. Bizler kimseyi üzmedik. Herkes memnundu. Büyüklerimizde bu işi yaptı. Amcam rahmetlik Yılmaz Erbaz ordaydı. Yıldırım, Aziz Erbaz oradaydı. Orada kaldılar. Kapalı çarşıda uzun yıllar mobilya işine devam ettiler. Daha sonra onlarda Ankara sitelerde işyeri açtılar. Daha da genişletip mutfak dolapları üzerine büyük fabrika açtılar. Ailemiz köklü bir vaziyette mobilyadan gelmiştir. Hala da şekilde devam ediyor.

YOZGAT’A AŞIĞIZ

Ailemizde ayrıca bir Yozgat sevgisi de vardır. Yozgat’a aşıklardır. Geçen ayın ikisinde benim oğlum Yalova’da düğünü oldu. Yozgat’tan Ankara’dan eş dost geldi. Oğlum ayrıca gitar da çalar. Gitarı ile Sürmeli parçasını çaldı. Bu gençleri sevgisidir. Gitmesek de gelmesek de sevgimiz ve aşkımız var. Yozgat’ın yöresel ürünlerini gidemesek te geliyor. Madımak, yufka, tatlısı paket yapıp bize gönderirler. Bizde burada teslim alırız. Sevdiğimiz damak tadımızı yollarlar.

BİRBİRİMİZİ KOLLUYORUZ

İstanbul’da çok eski yıllarda Yozgat geceleri oluyordu. Davet ediyorlardı. Gidiyorduk. Şuanda trafik, pandemi sorunundan dolayı gidemiyoruz. Görüşemez olduk ama birkaç tane Yozgatlı olan hemşehrilerimiz var. Onlarla selamlaşır ve zaman zaman alışveriş yaparız. Birbirimizi kollama adına yaparız. Eski yıLlarda Sarıkaya’dan gelme bir çocuk var. Çocuk çok iyi bir sanatkar. Bize bazı işler yapıyor. Durumu da yok. Ben bu çocuğa Ankara’dan zımba makinası, kesme makinası aldım. Destek çıktım. Karşılıksız yaptım. Bir dükkan sahibi oldu. Şimdi belirli bir yerlerde. O zamanki sıkıntısını giderdim. Herkese saygı ve sevgiler sunuyorum. Herkesi kucaklarız. Özlemimizi gideririz inşallah trenimiz açıldığında.

İLERİ TAŞIMAK İSTİYORUZ

Oğul Gökberk Erbaz da baba mesleğini daha ileri taşımak istediklerini anlatarak, “ Gökberk Erbaz: Ben 1994 doğumluyum. Bu işin tozunu yutarak biraz büyümüşlük var. Üniversite mezunuyum. Kendi işimle alakalı başka yerlerde de çalıştım. Ama her zaman burada elim ayağım vardı. Buraya gelip gidiyordum. Burada kendimi bu işleri görüyordum. 2018 yılında bu işe tamamen başladım. O günlerde arka sokakta yer alan mağazamız vardı. Aradan 1,5 sene geçince bu şubemizi açtık. Uzun yıllardır babam burada ticaret yaptı. Bizde onu daha ileri götürmek istiyoruz. Bununla alakalı uğraşlarımız sürüyor. Yozgat ile bağımız her zaman diye getiriyoruz. Gitme gelme konusunda bağımız biraz zayıf. En son 2010 senelerinde gitmiştim. Hızlı tren ve havaalanı hem bizler için hem de orta yaş insanlar içinde daha iyi olur. Arabası olsa dahi insanlar bu yolları tercih edebilirler. Bence kesinlikle olmalı. Yozgatlılara mesaj olarak özlerini kaybetmesinler. Tek söyleyebileceğim bu. Yozgatlı olmanın şekliyle de yaptıkları her hangi bir şey ile alakalı da o sorumluluğun bilincinde olsun. Anıldığı zaman Yozgatlı bir birey şunu yapmış derken her zaman güzel bir şekilde bahsedilsin. Bence o önemli” şeklinde konuştu.