Yozgat Sevdası Hiç Dinmiyor

Yozgat’tan uzakta yaşayan, Yozgat hasreti ile yaşayan Adem Öcal duygularını şiirlere döktü.

Yozgat Akdağmadeni Muşalikkalesi Köyünden Ankara’da ikamet eden Öcal, Yozgat özlemini, hasretini şiirler ile ifade etmeye devam ediyor. Özledim 5 adlı şiirinde Yozgat için olan duygularından bahseden Öcal, ‘’Yine Yenikent çalışma yerim bir saat yol sürüyor. Bu yol ilham veriyor bana demek ki’’ ifadelerine yer vererek şu dizeleri paylaştı;

ÖZLEDİM 5

Sohbet etmek için ilicenin taşını

Çapoğlanın çaşırlı gubalı kuşunu

Madene getmek için sarıoğlak yokuşunu

Kar çamur demeden çıkmayı özledim

Dambaşın da looğ çevirmeyi

Tandırda yufka ekmek evirmeyi

Harmanda seklemleri birbir devirmeyi

Dökülen mahsulu değil babamın kızmasını özledim

Goca ismailin ilahi söylemesini

Asimin Ali nin booo breh breh demesini

Yufkanın içine somunu sarıp yemesini

Eskilerin tavırlarını değil konuşmalarını özledim

Duvardan atlayıp purçelikli çalmayı

Üstümü başımı çamura bulamayı

Evde soran olursa bahaneler uydurmayı

Kızanlara değil purçeliklinin tadını özledim

O zaman bisiklet nedir bilemedim

Bende isterim banada alın diyemedim

Kuzu gütmekten zaten süremezdim

Tel düddülüyle mal gütmeyi özledim

Sabah ezanından önce kahmayı

Mala davara yemi için bahmayı

Samanlığa girip dirgenle yıhmayı

Kafa göz samana bulanmayı özledim

Harmanda yabayla çeç savurmayı

Tandırda tozlu saçda et kavurmayı

Yuhanın içine dürüm yapmayı

Tozuyla birlikte yemeyi özledim

Kim hangi yaşamı arzu eder bilemedim

Çalıştım hani kendimi zengin edemedim

Tadıyla tuzuyla doğal olanı yiyemedim

Zabahleyin herle aşını on kişiyle kaşıklamayı özledim

Anam bir ilaan hamur yururdu

Sobada çörek tandırda eşkili olurdu

Hamur yururkende hep uyurdu

Gönülden yapılan sevgi katılanları özledim

Şehirler bizi bizden etti tüketti

Saçlarımızı beyaz dişlerimizi döktü

Kiminin genç yaşta belini büktü

Bir kuru ekmekle yaşamayı özledim.

Adem Öcal