'Yozgat zor bir şehir'

Ticaret hayatına atılması ve bugüne gelmesinde yaşadığı zorlukları anlatan Yaşar İnşaat Şirketler Grubu Başkanı Yaşar Güder’i birlikte dinleyelim.
21 Eylül 1963 yılında Yukarı Çatak mahallesinde doğdu. Fakir bir ailenin çocuğudur. Lakabı Kürdünoğlu Piro ismi ile anılan Piro’nun oğludur. Annesi Kellecilerin Aliye’dir. Babam 1990 yılında vefat etti. Annem ise sağ. 2 kız 2 erkek olmak üzere 4 kardeşiz. Evli ve 3 çocuk babasıyım.

“AYAKKABI BOYACILIĞI İLE BAŞLADIM”
Ticaret hayatıma ilkokulda başladım. 8 yaşında annemin boya sandığını sırtıma vermesiyle başladım. Çatak mahallesinde herkes bilir. Fakirlik ile gariplikle geçti. İlk Okulda ilk kıyafetimi öğretmenimiz Mehmet Can aldı. Çocuk Esirgeme Kurumu ve Kızılay’dan giyindim. Ben bizleri yetiştirenleri asla unutmadım. Saygımızda kusur etmedim. İlkokul son sınıfta iken Tol çarşı’da bulunan Cengizler Kuruyemişte çalıştım. Askere gidene kadar devam etti. Askere giderken aynı gün işyerinden ayrılarak otobüse binip askerlik hayatıma başladım.
“ÜNİVERSİTE SINAVINA GİREMEDİM”
Benim en büyük hayalim okumaktı. Yozgat Lisesi Fen bölümünden mezun olmama rağmen üniversite sınavına giremedim. Çünkü paramız yoktu. Ailemin okutma durumu hiç olmadı.
“ASTSUBAYLIK YEMİNİNE 1 GÜN KALA TERK ETTİM”
Askerlik Kütahya oradan İzmir Gaziemir’de yaptım. Oradan Jandarma Astsubaylık için Ankara Güvercinliğe gittim. Tam yemin merasimine 1 gün kala terk ettim. Askeriyeden geçen 8 kişiydik. 7 kişi girmedi. Tek kaldığım için bende bıraktım.
“KURUYEMİŞÇİLİK YAPTIM”
Yozgat’a geldiğimizde daha önce çalışmış olduğum Cengizler Kuruyemiş sahibi Ali Ağabeyim bana ortaklık teklif etti. 4’te 1 ortak oldum. 1985 yılında ortaklığımız başladı ve 1996 yılına kadar devam etti. 1993 yılında Cengizler Döviz adı altında döviz bürosu kurdum. 1 günde 1 gecede kuruyemişi bırakarak döviz bürosuna geçtik. 1996 yılına kadar devam eden ortaklığımız bitti. 97 yılında yine meydan yerinde kuyumculuk işine girdim. O zaman evi barkı satıp dükkan aldım. Şuanda bulunduğumuz yerde işyerimizi açtım. Fakat bu işyerimiz 6 ay sürdü.
“TRAFİK KAZASI YAPTIM BATTIM”
97 yılında bir trafik kazası yaptım. 10 gün yoğun bakımda yatmam ile bana borcu olanlar getirmedi. Ama alacağı olanlar bir günde çökerek aldılar ve batışım başladı. Sonra yurt dışı seyahati başladı. İstanbul’dan arkadaşlarım deri işinde boşluk olduğunu söylediler. Ham deriyi Türkiye ithal ettik. Para kazandık ve gelip geri dükkanımızı canlandırdık. O gün bugündür devam ediyoruz. Yozgat girişinde Grand Ser Hotel’i satın aldım. Daha sonra ise Çamlık Otel’in işletmesini alarak çalıştırmaya başladık.
“ESNAFLIKTA
HERŞEY ZORLAŞTI”
Yozgat’ta esnaflıkta bana göre eski birliktelik, beraberlik, yardımlaşma kesinlikle ve kesinlikle yok. Bu Yozgat’ın acı bir gerçeği. Yozgat’ta biraz iyi gidersen muhakkak bir şey takılıyor. Geride kalırsan da muhakkak bir şey takılıyor. Yozgat’ta Yozgatlının istediği gibi çalışmaya çalışıyoruz.
“AHİLİK BABALIKTIR”
Ahilik esnaflık, ağabeylik, öğreticilik, babalık geliyor. Sahip çıkmak geliyor.
“BANKA KREDİLERİNE GİRMEDEN
ESNAFLIK YAPSINLAR”
Yeni esnaf ve sanatkarlara tavsiyelerim olacak. Banka kredilerine girmeden esnaflık ticaret yapmalarını inanıyorum. Öz sermayelerini kullanarak riske fazla atılmadan yapmaları gerekir. Bazı sıkıntılar çekebilirler. Yozgat zor bir şehir. Gerçekten zor bir şehir. Göç veren bir şehir. Bunun altında ezilmesinler. Sakin bir ticaret yapmalarını tavsiye ediyorum.
“YENİ NESİL BİZİM
YAŞADIKLARIMIZI
YAŞAMIYORLAR”
Çocuklarım da şuanda benimle birlikte. Keşke onlarda bizim yaşadıklarımızı anlasalar. Şimdi rahatlar. Her ne kadar öğrenseler de öğrenmeseler de şimdiki nesilde bunu göremiyorum. Şükürler olsun büyüklerine gereken saygıyı gösteriyorlar. Bir bayrak yarışıdır bu. Sahip çıkarlar. Ticarete devam ederler. Bizler geldiğimiz yeri hiçbir zaman unutmadık.