Seher vakti gafletinen yatarsan,
Rast gelir mi senin işin dediler,
Onun bunun arkasından atarsan,
Beladan kurtulmaz başın dediler.
Ariflerin meclisine girsene,
Şu nefsine çeki düzen versene,
Hak yolunda hidayete ersene,
Yetmişe dayandı yaşın dediler.
Günahlara tövbe etme zamanı,
Kalpten pası silip atma zamanı,
Kur’an’ın yoluna gitme zamanı,
Ağarmış kirpiğin, kaşın dediler.
Akıl varsa doğru yolu seçersin,
Bu âlemden çabuk gelir geçersin,
Ecel şerbetini bir gün içersin,
Kesilir ekmeğin, aşın dediler.
Ömür dolup ahirete göçmeden,
Ağla günahlara zaman geçmeden,
Cehenneme giden yolu seçmeden,
Perişan halini düşün dediler.
Aldanma sözüne zalim şeytanın,
Fayda vermez sana şöhretin, şanın,
Az yaşa, çok yaşa emanet canın,
Çıkar musallaya nâşın dediler.
Eser bir sam yeli diktiğin bağa,
Solar yüzün, döner gazel yaprağa,
Nazik tenin düşer kara toprağa,
Dikilir üstüne taşın dediler.
Orada kimseye verilmez aman,
Defterin boş ise hallerin yaman,
Sual melikesi geldiği zaman,
Salih amel arkadaşın dediler.
ZAMANÎ’yim hayal imiş, düşümüş,
Geçti baharımız artık kışımış,
Uyandım ki her tarafım üşümüş,
Örtmemiş üstünü eşin dediler.
ŞAİR ZAMANÎ
