Rahmetli Babaannemin bir sözü vardı; ‘hiçbir şeyin yanına varılmıyor’ derdi. Ve biz yine o dönemdeyiz. Hayat o kadar pahalı ki bunu çocukların kırtasiye malzemelerini alırken bir daha gördük. Marketler almış başını gitmiş. Faturalar iki katı geliyor. Elektriğe, doğalgaza art arda zam geliyor.
Çarşı pazar her yer yanıyor, el vurulmuyor. 3-4 çocuklu aileler ne yapsın peki. Neye yetsin nereye yetişsin. Önümüz kış odunu kömürü doğalgazı pandemisi derken hem bütçeyi hem bedeni zorluyor. Bu fahiş fiyatlara birileri dur demeli birileri ses çıkarmalı bu pahalılığa bu haksızlığa bu rekabete.. işsizlik geçim sıkıntısı kaygı psikolojik sıkıntıya sürüklüyor insanları intiharların şiddetin cinayetlerin sebeplerinden biride ekonomik sıkıntılar insanlar evine yetemezken başkalarına yetemiyorlar ve diğer bir konuda ev fiyatları kira fiyatları çok pahalı Yozgat gibi bir yerde evler 400 bin liradan başlayarak satılıyor ev kiraları 1000 liradan başlıyor. Şaka gibi. Hem ev hem dükkan kirası ödeyen insanlar ne yapıyor nasıl geçiniyor Allah herkesin yardımcısı olsun. Ama bu düzen böyle gitmemeli her yıl fiyatlar katlanıp artmamalı herkesin sofrası eşit olmalı herkes ısınmalı çünkü bu gidiş gidiş değil.
