Dost diye sarıldım düşman bildiler,
Hançer vurup yüreğimi deldiler,
Gönül defterinden çabuk sildiler,
Topraktan değerli postum olmadı,
Yaradan’dan gayri dostum olmadı.
Arif olan anlar benim sözümden,
Hakk yoluna bağlanmışım özümden,
Dostum için yaş akıttım gözümden,
Hepsini bağrıma bastım olmadı,
Yaradan’ dan gayri dostum olmadı.
Yalan söyleyerek karaladılar,
Kırdılar kalbimi yaraladılar,
Fitne kapısını araladılar,
Uymadım kimseye sustum olmadı,
Yaradan’ dan gayri dostum olmadı.
Kalem alıp deli devre yazana,
Dostun ayağına kuyu kazana,
Lânet olsun aramızı bozana,
Kimseye garezim, kastım olmadı,
Yaradan’ dan gayri dostum olmadı.
Dost bağına acı poyraz eser mi,
İnsan oturduğu dalı keser mi,
Gönül dostu birbirine küser mi,
Kaderime küstüm küstüm olmadı,
Yaradan’ dan gayri dostum olmadı.
Yürekten sevmeye alışamadık,
Neden hoşgörüyle buluşamadık,
Bilmiyorum neyi bölüşemedik,
Dosta büyük dilim kestim olmadı,
Yaradan’ dan gayri dostum olmadı.
Gönül ister dost kalmayı dünyada,
Saklarım sırrını söylemem Yad’a,
Yaşım oldu yetmiş üçten ziyada,
Dünyadan umudu kestim olmadı,
Yaradan’ dan gayri dostum olmadı.
ZAMANÎ’yim incitmedim dostumu,
Muhabbet bağına serdim postumu,
Toprak örter mezarımın üstünü,
Malım mülküm, altım üstüm olmadı,
Yaradan’ dan gayri dostum olmadı.
ŞAİR ZAMANÎ
