İnsanoğlunun yüzyıllardır peşinden koştuğu bir soru var: Mutluluğu nasıl bulabiliriz?
Belki de asıl soru şu olmalı: Mutluluğu gerçekten yanlış yerde mi arıyoruz?
Hayatımız boyunca daha iyi bir iş, daha büyük bir ev, daha yeni bir araba ya da daha fazla para için durmadan çalışıyoruz. Her hedefe ulaştığımızda ise bu kez başka bir hedef belirliyoruz. Beklediğimiz mutluluk bir türlü gelmeyince de bir suçlu arıyoruz. Kimi zaman şartları, kimi zaman insanları, kimi zaman da kaderi suçluyoruz. Oysa çoğu zaman aynaya bakmayı unutuyoruz.
Belki de aradığımız şey, ilk günden beri bizimleydi.
Bunu fark ettiğimiz anda önce yüzümüzde küçük bir tebessüm belirir. Sonra etrafımızdaki güzellikleri görmeye başlarız. Hatta bir sabah uyanıp “Bugün güneş sanki daha farklı doğmuş.” diye bile düşünebiliriz. Çünkü şükredecek ne kadar çok sebebimiz olduğunu fark ederiz.
Arabam olmayabilir ama yürüyebildiğim ayaklarım var.
Yorulsam da beni hayatta tutan ciğerlerim var.
İşim olmayabilir ama yeni bir iş bulabilecek gücüm var.
Düştüysem de yeniden ayağa kalkabilirim.
Hayat, kusursuz insanların yaşadığı bir yer değil. Hiç kimse her gün mutlu uyanmıyor. Herkesin görünmeyen mücadeleleri, kırgınlıkları ve hayal kırıklıkları var. Önemli olan, düştüğümüzde yeniden başlayabilme cesaretini kaybetmemektir.
Kendimize her gün şunu hatırlatmalıyız: Ben her hâlimle değerliyim. Sen de her hâlinle özelsin. Çünkü bu dünyada senin bir benzerin yok.
Ne yazık ki bizi en çok aşağı çeken şey çoğu zaman çevremiz oluyor. Çocukluğumuzdan itibaren duyduğumuz cümleler zihnimize yerleşiyor.
“Senden bir şey olmaz.”
“Yapamayacağını zaten biliyorum.”
“Boşuna uğraşma, vazgeç.”
Bu sözler zamanla başkalarının sesi olmaktan çıkıp kendi iç sesimiz hâline geliyor.
Yine de onları bütünüyle suçlayamayız. Çünkü insanlar çoğu zaman bildiklerini aktarırlar. Onlar da kendilerine öğretilenlerle büyüdüler. Fakat bizim bir seçim hakkımız var. Geçmişimizi değiştiremeyiz ama geleceğimizi değiştirebiliriz.
Mutluluk, kusursuz bir hayata sahip olmak değildir. Sahip olduklarımızın değerini fark edebilmek, eksiklerimize rağmen yolumuza devam edebilmektir.
Bu dünyada değiştirebileceğimiz tek insan kendimiziz. Belki de mutluluğa giden en kısa yol, tam da bu gerçeği kabul ettiğimiz gün başlar.