​Mürekkep yalamış, görünür oldun,
Harcadığın vakitler boşundur hacı.
Naylondan sarayda tahtını buldun,
Kalbinde bu gurur hoşundur hacı.

​Yılların yükünü sırtına almaz
Hayatın bedeli peşindir hacı
Kağıtta yazanlar kalbe kar kalmaz
İlim ki cevherli eşindir hacı

​Garipler halini görmezden gelme
Gördüm o çatılan kaşındır hacı
Emeği, hüneri bilmezden gelme
Ettiğim bu hürmet yaşındır hacı

​Tecrübe sofrası kurulmuş bekler
Boğazdan geçmeyen aşındır hacı
Şeytan o kibrine kibrini ekler
Yüreğin sığındığın taşındır hacı

​Dünyayı kendinden ibaret bildin
Çatlayıp daralan döşündür hacı
İnsanı tartmadan gönlünden sildin
Bu gidiş amansız kışındır hacı

​Gerçekten anlayan sözünü tartar
Ağzında dökülen dişindir hacı
Suskun bilgenlerin yükü de artar
Cahil dedin o da başındır hacı

​Arasbora der ki; deryaya daldım
Dünyada gördüğüm düşündür hacı
Ben bu hakikatten dersimi aldım
Asıl iş, özündeki işindir hacı