Herkes bir söz söyledi 3 ARALIK DÜNYA ENGELLİLER GÜNÜ hakkında…
Bir güne sığdırılacak bir konumu , bence hayır. Ömür boyu yaşayanlar için 1 gün ne ki… Sosyal deneyler var onlarca.
Gülümseme onların anahtarı, bakışınız, bir hediye alıp verişiniz onların dünyasının rengi.
Üniversite son sınıfta Özel Eğitim Uygulama okulunda yapmıştım son stajımı başarma duygusunu çok iyi veren bir okuldu. Galoş yapıyordu Engel li! Dediğimiz kişiler. Bunları da üretip satıyorlardı biliyor musunuz? Satmak para kazanmak için mi yapılan bir hareketti öğrenciler için belki evet ama kurumlar için bence hayır. Okul yönetimi başarma bir şeyler yapma duygusu için yapıyor hastane yönetimi ise onları teşvik etme sosyal proje kapsamına destek veriyordu.. Güzel insanlar sessiz sedasız onlara destek oluyordu…
Selam olsun kalbi güzel insanlara…
Sosyal devlet anlayışının verdiği durum sonucunda o kadar hızla eğitim-fiziki donanım değişti ki onların hayatını kolaylaştırmaya yeter mi bence hayır… 4 yıl onlarla geçti günümüz aileleri, yaşamları sessiz yaşamlarında o kadar renkli kişilikler var ki anlatılmaz.
Sazının teline vurup türkü söyleyen, öğretmenine şiirler yazan, annesini özleyen, babasını özleyen…
Onlar sessiz bir dünyada sizin onlara ses olmanızı isterken bence hiç yeterli olmaz olamaz… Gelin onları sadece 1 gün değil de bir ömür boyu unutmadan hayatlarını kolaylaştıracak davranışlarda bulunalım. Ailesine manevi destek olalım. Onların saf temiz kalplerini kirletmeyelim kısacası onlara sahip çıkalım…
Adına engel değil de yetersizlikte denilebilir. Bedenen, zihnen, işitme kaybı, görme kaybı… Türkiye de otalama yüzde 8-12 arası bir engelli olduğu söyleniyor. Hesapladığınızda ne kadar çok geliyor değil mi. Bu kadar var mı diye hemen kendinize soruyorsunuz cevabımız ise EVET …
1 GÜN DEĞİL her gün onları hatırlamak hayata kazandırmak, sevmek, saygı duymak ümidi ile..