Muhtemelen 1950’li yılların bir ilkbahar ayında Gotlek Osmanın Şavgı at arabasıynan İt Deresi’ndeki bosdannığna kül çekiyomuş. Vahıt da tam dar ahşamın üsdü filan.. Fışgı Hacca’nın ağmeçi dönerken, hemen o kehlemenin dibindeki Piç Guduret’in tek gavah var ya… Hah tam ordan bi tilkimi, davşanmı aniden yazılıyo… O hışırtı ve ani fırlamanın yüzünden atlar parlıyo, hamıdı, terbiyesi gopuyo, arabanın tekeri daşa geliyo, Gotlek Osmanın Şavgı’ı galdırıp o kehlemiye koteliyo, derbederin gafa, eyağleri, hotu, yağarnı, gambırıhları, duşgası gırılmadıh yeri galmıyo. Adam kûlhavıç oluyo.
Atlar tii yasdıleyin arabayı sürütleyi sürütleyi koye geliyo. Şavgının anası Kepezli Yosma, avradı Sifli Keklik nası bi vayıltı goparırsa köylü gopuyo. Yazıyı, yabanı, gıyıyı, gıranı arıyolar, o yannı gidiyo, bu yannı gidiyo Şavgı’yı bulamıyolar. Yanından geçiyolar gine goremiyolar. Zabah ezenine doğru iniltisini duyan Gôo Bodunun Yâğap gorüyo, “Aha buldum aminim.” diyinci millet başına çoğyolar..
Taabii köyde ilk yardım genelde Got Dutma şeklinde olduğu için Culuhcuların Ayı Memmed gotünü dutuyo. Damağnı galdırıp şamar çalıyolar. Yağ eridip içiriyolar. Eziklerine yaralarına çapıt yahıp basıyolar. Golonyağ dokündürüyolar ne yâ adamın her yeri gırıh. Gozleri faldaşığbi açıh. Noreciğik noreciiğikkk dirken onu sarıyolar sarmalıyolar doğru sınıhcı Menduf’a gotürüyolar.
Menduf Kâa onun golunu bacağnı oyannı bu yannı bükerken hartadan yerine getiriyo, etinen, garınnan, tahdalarınan, bekmezinen, çalmaynan, yımırtaynan, hamırınan sarıyo, bağlıyo guveriyo…
Amma Şavgının gözleri pörtlemiş. Faldaşığbi açıh. Adamın nutgu durmuş. Oğürsek Döndü diyo ki, “Yavrım Gotleğan oğlanı cin dutmuş, bunu ehmal etmeyin bi hocıya götürün” diyo… Buynuzugırığın Apdılla’nın atları goşuyolar doğru Kohne’de bi Hocıya gotürüyolar.
Hoca diyo ki, “Nerde oldu bu mevzu”, Bizimkiler diyo “Piç Guduretin Gavahların dibindağ daşlı yerde” Hoca diyoki “Enuzübesmelesiz mi gettin o gavahların dibine “diyo, o da “Hee” diyo.. “İyi b..h yimişsin gavur imansız, o gavahların boş olmadığnı bilmiyonnu, heç bi nefesi guvatlı hoca gelip dimedimi oraları, orda gaç gişiyi cin dutduğnu heçmi duymadın, ordan geçerken Böyük Gulenüzüyü, Guccük Gulenüzüyü, Elhamı neyi ohumadan niye geçiyon eşşek toğmu” diyo.. Bizim köylülerin alayıcığnında gözleri pörtlüyo. Hepicığde ehmal çünkü.
Neyse Hoca savossun mısgasını yazıyo, duvasını ohuyup şafağna üfürüyo, bidenede hameyli dahıyo, gapıyo guveriyo…. İpdi Allah, soğna Hoca sayesinde heç bibişeyi galmıyo.. Gotlek Osman Şavgımı iyi etdi diyi Kohneli Hocıya bidene bızalacı düveynen, 2 dene şişek vermiş. Helalı hoş ossun..
O günden beri bizim köyde o gavahların adı “Cinni Gavah” galmış. Daşlı yere varıncı Cinni Gavağa baharak bilenler Böyük Gulenüzüynen Guccük Gulenüzüyü, dahada bilenler Ayetelkursüyü ohumadan geçmez. Mala, davara ziyan vermesin diyi mala davara ayrı, gendine ayrı ohun. Orda cin dutupda Kohneli Hocıya getmiyenin heç biri iflah olmamış.
Orayla ilgili farklı farklı varyantlarda yıllardır efsaneler, hikayeler dinlerim. Biri der Dede çıhıyo, biri der Cin onüne geçiyo, biri der bi evliya yatıyo, burdan geçip beni dirliksiz etmeyin isdirahat ediyom diyo ne diyi değişik değişik hikayeler… İnanmadan gülerek dinlesemde, yinede oralardan şimdi bile geçerken hep ürperir, hep bi gizlediğim korkularımla hızlı adımlarla yürürüm. Bitek benmi sanıyonuz hemide tüm köy gorhar oralardan...
