Yarın ne olacaktı, hayatımda ilk defa böyle bir olaya tanıklık etmiştim, o gün arkadaşlarıma misafirdim eve girdim ağlayanlar, sızlayanlar, işsiz kalacağım diye veryansın edenler, Allah Allah ne oldu diyorum tanklar, askerler herkes bir şey söylüyor, haberlere kilitlenmiştik, Ankaradan arkadaşlar arıyor uçaklar kafamızda uçuyor evlerin çatıları sallanıyor, bende korkmadım diyemem artık ne olacaktı 12 eylül gibi bir şey mi, babalardan dedelerden bu yorğunluk veren hikayeleri çok dinledik, o kadar bilinç altımıza işlemiş ki, panik sardı hepimizi, saatler geçerken bir telefon, sonra ortalık duruldu millet meydanlarda çoştu, roman mahallesi gibi oldu heryer.
Ben üzülmeye devam ettim neden biz bunları yaşadık, bir Fettullah Gülen her yeri sararken neden uyuduk, yada uyutulduk, bu adamların haksız, hukuksuz olduğunu biz biliyorduk, aralarında masum insanlar vardır diyemiyorum, onlarda fetocu kardeşleri kadro alırken durun ne yapıyorsunuz demiyordu, ortada yine kocaman bir rant ve yıllardır en işe yarayan yöntem din vardı, Belkide biri bize hadi uyan diyene kadar uyumaya devam edeceğiz, çabuk gaza geliyoruz, çünkü düşünmüyoruz, empati yapmıyoruz bencilleşiyoruz, burası bir ülke tabiki doğru ve yanlış politikalar olacak doğruyu alkışlarken, yanlışıda eleştireceğiz. Ama ben eleştirme işine çok girmiyorum, daha önceki yazılarımın birinde yazmıştım.
Fransızca bilmeyen birine oturup fransızca derdinizi anlatamazsınız. Gemi burada kaptanı orada, bazen sallanır bu gemi, bazen rüzgara kapılıp dalgalanır.
Benim duam Allahım bu ülkeye fikir ver, düşünme gücü ver, empati yeteneği ver, acıma duygusu ver, fikirlere saygılı, fertlere sevgi ile bakan bir toplum olalım, Zaten sonra sanat gelecektir.
Allah bir daha 12 eylüller, 15 temmuzlar yaşatmasın.
Ne mutlu Türküm diyene...