Bağrımıza çöreklenmiş bir yılan,
Millete zehrini yaydı da gitti,
Hem Kur’an okuyup hem namaz kılan,
Sonunda şeytana uydu da gitti.

On beş temmuz kâbus oldu bizlere,
Yandı yürek, ateş düştü özlere,
Gösterme bir daha Yarab gözlere,
Hâin vampir kana doydu da gitti.

Hayli zaman biriktirmiş kinini,
Planına alet etmiş dinini,
Boşalttılar katillerin inini,
Vatandaşa kurşun saydı da gitti.

Tankı, topu, uçakları aldırdı,
Var gücüyle sivillere saldırdı,
Başkumandan halkı şaha kaldırdı,
Hâinler plandan caydı da gitti.

Seherde açılan ellerimiz var,
Hakkı zikreyleyen dillerimiz var,
Sinesi imanlı kullarımız var,
Tekbir seslerini duydu da gitti.

Mü’minlere kuvvet verdi Yaradan,
Müşriklere hesap sordu sıradan,
Çakalların ödü koptu nâradan,
Her şeyi meydanda koydu da gitti.

Lanet okunuyor ona her yerde,
Kendisi nerede, vatanı nerde,
Düşmüş bu dünyada çaresiz derde,
İçimize fitne koydu da gitti.

Kapanıyor Fetöcünün yolları,
Birer birer bağlanıyor elleri,
Kesiliyor ahtapotun kolları,
Başı aptalları soydu da gitti.

Yarab böylelere verme amanı,
Kaldır üstümüzden kara dumanı,
Hâinlerin hesap verme zamanı,
Ayağı zindana kaydı da gitti.

ZAMANÎ’yim çağrılınca gelirim,
Vatan için, bayrak için ölürüm,
Ukba kadıları iyi bilirim,
Bu millete boyun eğdi de gitti.

ŞAİR ZAMANÎ