Geçen hafta Pazartesi günü ikinci doz aşımı oldum. Aşı her bünyede farklı bir özellik gösterdiği için beni çok sarstı, ateşim yükseldi, başım ağrıdı ve 4 gün boyunca yattım. Uyudum uyandım, uyudum uyandım. Ben ateşler içinde uyurken Ülkemin ormanları da ateş içindeymiş. Cennet dediğim canım ülkem yangın yeriymiş. O kadar üzgünüm o kadar kızgınım ki.

Yaşamını yitiren insanlar hayvanlar ağaçlar toprak hepsi cayır cayır neden ya? Niye? Ne istediniz Allah‘ın dilsiz kullarından? Ne istediniz o kadar masumdan? Ne istediniz evsiz barksız bıraktığınız insanlardan, ağaçtan, çiçekten, böcekten?. Geçen yıl ondan önce ki yılda yandı ormanlar hiç bir tedbir almamışız neden hızlı güçlü uçak filomuz yok. Neden 3 uçağa sahibiz. Diğer ülkeler bizden az orman sayısına sahipken neden onların bizden fazla yangın söndürme uçakları var. Bizim neden 3 tane. Bozulan ekolojik denge ne olacak. Ne acıdır ki bu uçaklarla ilgili yanlış üzerine yanlış yapılıp en güçlü yangın söndürme filosu el birliği ile yok edilmiş ve sosyal medyada o kadar bilgi kirliliği var ki her kafadan bir ses çıkıyor. Kime neye inanacağımızı şaşırdık elimizden hiçbir şey gelmiyor. Çaresiz olmaktan bir şey yapamamaktan nefret ediyorum. İçim acıyor yüreğim kanıyor. Bu bir katliam bu bir vahşet bugüne kadar etmediğim bedduaları, küfürleri ediyorum. Evi barkı yanan, yangını söndürürken yaşamını yitiren insanları, yanmış hayvanları, gitme ne olur gel diye. İneğine feryat eden çiftçiyi gördükçe kahroluyorum. Hiçbir yere sığmıyorum kalbim çıkacak yerinden nefessiz kalıyorum. Canım acıyor, içim paramparça. Öfkem büyük kızgınlığım büyük hala yanıyor Marmaris Manavgat. Çökertme. Yaralanan hayvanların patilerini yanıklarını görünce o güzelim taş evlerin kül olmuş halini görünce içimden bir şeyler kopuyor. O güzelim yeşilin tonları yok artık her yer sapsarı her yer kül. Bırakın sosyal medya kimileri yediğini içtiğini paylaşsın o mecrada paylaşmıyor diye kimse duyarsız kimse yas tutmamış olmuyor. Bu felaket içinde onu bunu sorgulamayı bırakın herkes istediği gibi yaşasın. Biliyorum ki biz küllerimizden doğarız biliyorum ki bilinçli bir şekilde her yeri yeşertiriz biliyorum ki evsiz insan aç yaralı hayvan bırakmayız biliyorum ki yaralarımıza merhem oluruz biliyorum ki birbirimizi sımsıkı sarar sarmalar kucaklarız el ele oluruz yaksalar da yıkamazlar ama aldığınız o ahların o gözyaşlarının hesabı tek tek sorulsun size kurdun kuşun ağacın toprağın hesabını veremeyin Mevlana yaralarımız ışığın içeri girdiği yerdir demiş. Yaralarımız bir an önce kapansın ülkeme ışık doğsun görecek güzel günlerimiz olsun ben hayatını kaybeden insanlara rahmet yakınlarına sabır diliyorum.