Divan şairi ve devlet adamı. 1797 yılında Yozgat’ta doğdu. Öğrenimini Yozgat’ta yaptı. 1814’te İstanbul’a geldi. Divan-ı Hümayun Kalemine girdi. Hem büyük yeteneği hem de Reisülküttap olan amcası Mustafa Efendi’nin himayesinde hızla yükseldi. Sırasıyla ametçi, beylikçi, reisülküttap oldu. Resiülküttaplık Hariciye Nazırlığı (Dış İşleri Bakanlığı) na çevrilince vezir rütbesiyle Osmanlı Devleti’nin ilk Hariciye Nazırı oldu. Yaşadığı bir olay nedeniyle görevinden alındı. Daha sonra Dahiliye Nazırı (İç İşleri Bakanı) oldu. Bir zaman sonra Kocaeli Mutasarrıflığı’na gönderildi. Geçirdiği bir soruşturma sonucu iki yıl sürgüne mahkûm edildi. 1845’te İskenderiye’de öldü.
Akif Paşa Yozgat’ın bilinen ilk divan şairi olması açısından önem taşır.
Yapıtları: Tabsıra, Münşeat-ı Elhac Âkif Efendi ve Divançe, Eser-i Âkif Paşa, Muharrerat-ı Hususiye-i Âkif Paşa.
Divan şairi olmasına karşın hece ölçüsüyle yazdığı bir mersiye (övgü şiiri) vardır:

MERSİYE
Tıfl-ı nazenimin unutmam seni,
Günler, aylar değil geçse de yıllar.
Telihkâm eyledi fırakın beni,
Çıkar mı hatırdan o tatlı diller?

Kıyılamaz iken öpmeye tenin,
Şimdi ne hâldedir nazik bedenin,
Andıkça gülşende gonca dehenin,
Yansın ahım ile kül olsun güller.

Tegayyürler gelüp cism-i semine,
Döküldü mü siyah ebruvebine,
Yayıldı mı sırma saçlar zemine,
Dağıldı mı kokladığım sümbüller?

Feleğin kinesi yerin buldu mu,
Gül yanağın rengi ruyin soldu mu,
Acaba çürüyüp toprak oldu mu,
Öpüp okşadığım o pamuk eller?