Aras’ım ben Akdağ Yozgat yaşarım
Beynim kalbimle zıt düşer şaşarım
Gurur mevzu bahis haddi aşarım
Acılara tatlı katan yolcuyum

Gönülden gönüle sözler yol olur
Özü âlâ olan kâmili bulur
Sonunda yollarım Hakka doğrulur
Kara inciye el tutan yolcuyum

Oldum kuldan uzak Allaha yakın
Sert gibi dururum inanma sakın
Kalbim kuş tüğüdür giripte bakın
Her gece huzurla yatan yolcuyum

İnsanı yalandan değil essah tan
Gönlüme güzellik gelir Felâh tan
Hak doğruyu korur daim fellah tan
Taşlara karşı gül atan yolcuyum

Belkide bir defa cahillik eden
Göz yaşla yıkanır şimdi bu beden
Cellat a sırtını dönüp yol giden
Zalime arada çatan yolcuyum

Sabrın meyvesi nede güzel imiş
Sabreden sonunda murad dilermiş
Doğru bildiğim hep yalan dillermiş
Çok İyi bilip te yutan yolcuyum