Halk şairi. 1940 yılında Yozgat’ın Çayıralan ilçesinin Aşağı Yalısaray köyünde doğdu. Yaşamının tüm maceralarını, öykülerini, şiirlerini şiir defterinde topladı.
1962 yılına dek köyünde kalan âşık, bu tarihten sonra Türkiye’nin dört köşesinde hem düşünde gördüğü kızı aramak hem de geçimini sağlamak düşüncesiyle destan satmaya karar överdi. Köyünü terk edip Kayseri’ye, sonra da Çukuova’ya gitti. Ekmek parası kazanabilmek için bahçe çapaladı. Bir süre Tarsus’ta, Mersin’de kaldı. İstanbul’a gitti.
Gurbette geçen yılların verdiği sıla özlemiyle duygu dolu şiirler söyledi. Çoğu doğaçtan söylediği şiirlerine bütün acılarını, hayallerini yansıttı. Şiirlerinde doğanın, kadının güzelliğini, haksızlıkları, zulümleri işledi.
1970’te Sarıkaya’ya yerleşti. Sık sık köyüne giderek çocukluğunun geçtiği yerlerde özlem giderip şiirler söyledi. Düşünde gördüğü kızı unutup teselliyi evlilikte, doğada ve insanlarda buldu. Zaman zaman çağırıldığı toplantı, şenlik ve düğünlerde şiirleriyle seslendi çevresindekilere.

Şiirlerinden bir örnek:

TEMBELLİK

Tembellik getirir başına bela,
Evini başına yıkar tembellik.
Tembel olan kişi kendini bilmez,
Çıkmaz bataklığa sokar tembellik.

Her an geri kalır tembelin işi,
Sararır kirpiği, paslanır dişi,
Altmışa, yetmişe varırsa yaşı,
Ejderha olsa da yıkar tembellik.

Tembellik bir huzursuzluk getirir,
İçindeki sevgiyi yer de bitirir,
Tembellik çok gerilere götürür,
Evini, malını yıkar tembellik.

Âşık Hacı tembelliği karşıyım,
Dikkat edip hâllerine şaşıyım,
Doğr’olursan doğruların eşiyim,
Sözüm gerçek, çok kötüdür tembellik.