Aydınlık güne gece gibi çöken kaderim

Kurt bakışlı keskin göz şafakta uçarak gel

Ay dönsün dolunaya bitsin artık kederim

Yalan dolu sözlerden sıyrıl kaçarak gel

Düşün ki çakalların pusu kurduğu yerde

Kanatları kırılmış minik serçen ağliyor

Incitilmiş küsmüş ,ötmez oldu seherde

Dünyadan bıkkınlığı yürekleri dağliyor

Acı çekmeyi seçtim bahanem yok kadere

Dik yokuşlara koştum,kan ter nefes nefese

Deruni aşkım razı kuldan gelen kedere

Özgürlüğümü talan ettin girdim kafese

Dalgada alabora olmaya mahkûm yürek

Baheneler bulmasın yelkenlere lodosa

Son pişmanlığa çare olmaz çekilen kürek

Katlanmalı beyinden tene gelen kaosa

Aras'ı tutamazsın, o dilberi şehriyar

Avuç içinde hisset, ruhun onu seçince

Bulunmak istemezse arama diyar diyar

Benliğinden geçersin aşkı bâde içince