Eskiden diye başlayan bütün anlatımlar özlem dolu, hasret kokan ve genellikle güzel anılar ve güzel anlardır.
Belki unutamadığımız, unutmadığımız hep hatırlamak istediğimiz için olabilir.
Ya da yaşadığımız anı benimsemediğimizden de olabilir.
Mutlaka unutulmayan veya unutamayacağımız bayramlar yaşayacağızdır.
Allah hepinize sağlık ve sıhhatli bayramlar yaşamayı nasip etsin.
Küçükken yaşadığım köyde şimdilerde hiç yapılmayan bir adet veya gelenekten bahsetmek istiyorum.
Arife günü köyde yaşayan kadınlar tarafından iki saç arasında şimdilerde gobit boyutunda çörekler yapılırdı.
Yapılan bu çörekler 1 gün dinlendirildikten sonra söğütlerin ince dallarından örme suretiyle yapılan geniş sepetlerin içerisine serilen bez parçalarının aralarına özenle yerleştirilir ve köy mezarlığının girişinde bayram namazından sonra dağıtılırdı.
Dağıtılan bu çörekleri köyde yaşayan çocuklar kapış kapış alırlardı.
Mezarda dağıtılmasının nedenini sorduğumda farklı cevaplar alsam da genelde ölülerin ruhu için dağıtılır cevabını alırdık.
Çocuklar için dağıtılması ise muhtemelen çocukların yüzlerinin gülmesidir.
Oysa bu çörekleri alan birçok çocuğun evinde bu çöreklerden mevcuttu. Fakat oradan almak çocukları daha çok mutlu ediyordu.
Şeker toplamak, harçlık almak bunların yanında küçük mendillerden almak çocukları mutlu etse de aslında veren insanları daha çok sevindiriyordu.
Şimdilerde sanırım bunlar pek olmuyor. Aslında nedenlerine hemen hemen hepimiz tahmin ediyor veya biliyoruz.
Ekonomik kriz, iş yoğunluğu, aile ile zaman geçirme, birlik beraberlik olamama vb gibi nedenler sayılsa da bunlar pek geçerli sebep değil gibi düşünüyorum.
Yeni bayramlarda da mutlaka güzel yapılan ve gelenek haline gelen güzel işler vardır. Bunları araştırmak derlemek gerekir.
Eskimi yenimi güzel bilemeyiz. Kılavuzumuz; duyduklarımız gördüklerimiz, yaşadıklarımız ve varsayımlarımızdır.
İyi niyetimizle mutlu olmak ve mutlu etmek isteriz. Bu bayram da da mutlu olmanız ve mutlu kalmanız temennisiyle.
Tüm bayramlarınız şeker tadında olsun.