Ayrılsam da unutamam,
Ben köyümün aşığıyım,
İçimden söküp atamam,
Ben köyümün aşığıyım.

On üç, on dört çağlarında,
Çiğdem kazdım dağlarında,
Bel belledim bağlarında,
Ben köyümün aşığıyım.

Çok oynadım çelik çomak,
Uçurtmamda kendir yumak,
Mısır soydum somak somak,
Ben köyümün aşığıyım.

Başak başak firik seçtim,
Tarlasında ekin biçtim,
Susadıkça ayran içtim,
Ben köyümün aşığıyım.

Eşmesine üzüm koydum,
Erik, armut yedim doydum,
Karpuzu yuvarlak soydum,
Ben köyümün aşığıyım.

Tereyağlı dürüm dürdüm,
Sap getirip düven sürdüm,
Atamızdan böyle gördüm,
Ben köyümün aşığıyım.

Halayın başını tuttum,
Kışın arabaşı yuttum,
Sanma ki bunu unuttum,
Ben köyümün aşığıyım.

Ayrılmaya mecbur oldum,
Gam gasavet ile doldum,
Hasretinden böyle soldum,
Ben köyümün aşığıyım.

Gurbet denen şu zalimde,
Yazarım kendi halimde,
Gece gündüz hayalimde,
Ben köyümün aşığıyım.

Bazı efendiler, beyler,
Şehirlerde gönül eyler,
ZAMANÎ doğruyu söyler,
Ben köyümün aşığıyım.
ŞAİR ZAMANÎ