Nedendir bilmiyorum belediyeleri aileden biri olarak görürüm
Sanki evin artı bir bireyi de belediyelerdir.
O yüzden belediye başkanlığı makamında oturan şehri emin kimliğindeki zatı muhteremlere daha özenle bakarım.
Haklarında eleştirisel yazılar kaleme alacaksam daha titiz ve özenli davranırım.
Bu günkü “bir belediye” başlıklı yazımın parantez içindeki ismi (Kazım Arslan).
Daha önceki yazılarımda Sayın Belediye Başkanımız Dr. Kazım Arslan’la Nohutlu Tepe’deki tesislerde başkanlığı öncesi yaptığımız sohbete dair detaylar vermiştim.
Bu gün bir kez daha hatırlatmakta yarar görüyorum.
Sayın Arslan, şehrin en tepe noktasından Yozgat’ın çeşitli bölümlerini göstererek, yıkıp yeniden inşa edeceğini söylediğinde inanıyor gibi yaparken aslında inanmak istiyordum.
Yozgat’ta bir seyyar tezgahın dahi yeri değişirken onca tantana, siyaset ve siyaset üstü karmaşalar oluşurken, şehrin kangren olmuş, kalıplaşmış, betonlaşmış horasanlaşmış alanları nasıl yıkılırdı ki?
Şehrin dününe bakınca yarına dair edilen iddialı sözler insanı hem mutlu ediyor hem de ürütüyordu.
Dün o tepede bu hayallerin girdabında bir sonuca ulaşmaya çalışırken bu gün Sayın Arslan’ın söylediklerini bir bir yerine getirdiğine şahitlik etmekten evvela bir Yozgatlı olarak mutluluk duyduğumu belirtmek istiyorum.
Her şeye ve tüm horasanlaşmış sorunlara rağmen kararla ve azimle yol yürümek hakikaten büyük bir cesaret ve yiğitlik ister.
Bu gün geldiğimiz noktada şehrin konakları, kültürel yapısı, hatta damak tadına kadar sirayet eden bir belediye var.
Kimi zaman yapılanlardan lezzet almıyor, sanki gereksizmiş gibi hissediyor, hatta belediye başkanından uzay üssü, fabrikalar kurmasını beklerken neden bunlarla uğraşıyor sorularına muhatap oluyor, aklınız karışıyorsa, KARIŞMASIN…
Şehrin meseleleri öylesine kalıplaşmış ki yapılanlar kimi zaman acı verir kimi zaman ne olduğunu anlayamaz oluruz kimi zaman ise aklımız karışır.
Cumhuriyet Meydanı’nda yapılan son yemek etkinliği aslında belediyeciliğin yani aileden biri olan, bizden biri olan belediyenin geldiği noktadır.
Eğer sadece hizmet etmek, karın doyurmak, kaldırım yapmak, yol, kanalizasyon yapmak dışında eğlenme ve kültürü yaşatma adına bir şeyler de yapılıyorsa Yozgat yaşıyor, nefes alıyor demektir.
Biliyorum pek çoğunuza tüm bu ifadeler hikaye geliyor.
Olsun, hikaye gelsin.
Gün gelir hikayelerin hakikatine ulaştığınızda ne demek istediğim anlaşılır ama umarım o gün geç bir vakit olmaz.