Özgürlük nedir, diye sorsanız “Bir elinde değnek bu dünyadan uzak alabildiğince yürümektir” derim.
Evet alabildiğince bulut ve toprak arasında yürümek.
Sanırım yaşlandıkça biraz daha toprağa, gök yüzünün mavisine, dağ pınarlarının sesine, kır çiçeklerinin kokusuna hasret duyuyor insan.
Kırlara uzanıp bulutlardan hayal kurmak var ya…
Ahhh Ah…
Havaların ısındığı, toprağın uyandığı, yeşilin en tatlı tonuna ulaştığı şu günlerde elimde değnek dağlara çıkasım var.
Teknolojiden ve telefon denilen aletten uzak kalmak kaydıyla.
Mantarların toprağın bağrından doğmaya başladığı bu günlerde ciğerleriniz bol oksijenle bayram etse.
Neden dar bir dünyada yaşıyoruz?
Kısacık insan ömrüne pranga vurmanın manası nedir?
Mutluluk bedavayken en pahalı mutsuzlukları tercih ediyoruz?
Baharla birlikte toprak uyanırken kıskanmaya başladım dağların kuşlarını, toprağın karıncasını ve pınarların suyunu.
Özgürlük nedir diye sorduğunuzda dağların çam kokusu geliyor aklıma.
O çam kokuları arasında hiçbir şey düşünmeden yürüyebilecek kadar özgür müsünüz?
Bir değnek bir özgürlük olarak belirledim bu günkü başlığı.
Çocukluk yıllarım köyde geçti.
Cennet Mekan Koca dedem, köy hayatının tüm güzelliklerini sundu ilk torunu olarak bana.
Kışın kızak, hasat zamanı küçük bir tırpanla beni de köy hayatının en güzel yönleri ile tanıştırırdı.
Onunla başakları sararmış tarlaların ortasında bilmeden salladığım tırpanın yaydığı kokuya duyduğum hasret her geçen gün artıyor.
Özellikle de bir çift emektar öküzün çektiği kağnı tekerinden çıkan o doyumsuz nağmeyi.
Dünyanın en büyük orkestrasını getirin duyabilir misiniz o nağmeyi?
Yazın sıcağında kavrulmuş tenin yorgunluğunu attığınız köy sofrası.
Köy pınarından gelen soğuk suyun serinliği, doymadan bir daha acıktırırken daha çok şükrettiğiniz o zaman dilimine dönebilir misiniz?
İnsanoğlu lüksü, rahatı aramaya başladığından bu tarafa mutsuz.
Mutsuz ve de umutsuz!
Hormonlu dünyasında bir çıkış arıyor ama yok!
Sanırım bu dünyadan kurtuluşun anahtarı eskiyi yaşamayasınız da toprağın bağrından kopmamak.
İnsanoğlunun mayasını oluşturan o mübarek topraktan uzaklaştığınız her an yok olduğunuzu hissediyorsunuz.
Ki, bu gün baharla birlikte yeşile bezenen toprağın kokusuna daha çok hasret olduğumu hissediyorum.
Tavsiyem, Ramazan ayı da yaklaşırken toprakla buluşun sık sık.İftarı beklerken ne yapabilirim derseniz çıkın dağlara, hem üzerinizdeki elektriği atın hem de gözünüz gönlünüz bayram etsin.
Ha, unutmadan bir de değnek olsun elinizde eğri büğrü olması fark etmez.