Rahmetli babaannemin anlattığı benim de üzülerek dinlediğim leylek hikayesini anlatmanın tamda zamanı.

Bir varmış bir yokmuş

Kahramanız leylek hanım. İlk baharın gelmiş en yüksek ağaca yuvasını yapmış dört tane de yavruları olmuş.

Gel gör ki yavrulardan biri bir türlü kanatlanmamış diğerlerine uçmayı öğretmiş o yavru yuvadan hiç çıkamamış.

Güz gelmiş havalar soğumaya başlamış. Göç vakti gelmiş çatmış tüm leylekler sürü sürü uçup gitmişler bizim leylek arkadaşlarına katılamamış. Çünkü yavrusu bir türlü uçamıyor kanatları kalkmıyormuş. Anne leylek beklemiş beklemiş yavrudan hiç ümit yok. İyice soğuklar düşmüş karar almış o yavruyu bırakıp üç yavrusunu alıp gidecek yavrularını hazırlamış göçe başlamışlar uçmuş gitmişler 3 gün uçmuşlar. Anne leylek belki yuvadaki yavrum kanatlandı mı acaba diye hayıflanmış.

Geri dönmüş gelmiş ki yuvaya kar yağmış yavru donmuş yatıyor.

Başlamış diyeşete

"Bizim alayımız leylek alayı

Havada uçarız dolayı dolayı

Yuvanda yatan kuş iken

Nerden aldın bedduayı

Gagası kırmızı yavrum kalıyor

Yuvamın dört yanı asma

Ben gidiyom yavrum darılıp küsme

Gidince kendini yuvadan atma

Başı da kırmızı kuzum kalıyor

Yuvamızın dört bir yanı diken

Yavrum sensin belimi de büken

Yavrular içinde kanatsız yatan

Gagası kırmızı yavrum kalıyor

Ağşamdan çizmemi de giydim

Üç günlük yoldan da geri döndüm

Allah'tan bir umut umdum

Gagası kırmızı yavrum kalıyor

Kanadı kalkmadık guzum kalıyor

Demiş : ve tekrar sıcak memleketi yolunu tutmuş