Güldürmedi felek beni cihanda,

Çektiğim ah ile zar oldu gitti,

Dünya denen iki kapılı handa,

Hayat benim için zor oldu gitti.

Kader benim yollarımı bekledi,

Dertlerimi birbirine ekledi,

Çileleri kervanıma yükledi,

Çektiğim acılar kâr oldu gitti.

Anamdan doğalı kadersiz kulum,

Yaradan kimseye çektirme zulüm,

Az yaşa, çok yaşa ahiri ölüm,

Herkes bu alemde var oldu gitti.

Nerede geçirdim gençlik çağımı,

Tükettiler yürekteki yağımı,

Esti bir sam yeli bozdu bağımı,

Kurudu yaprağı har oldu gitti.

Yerden yere vurdu beni bu kader,

Gecelerim zindan, gündüzüm keder,

Şaşırdım bu yollar nereye gider,

Dağlar tipi boran, kar oldu gitti.

Bana ne olduysa Mevla’dan oldu,

Tomurcuk güllerim açmadan soldu,

Yana yana gözlerime kan doldu,

Ateşi bağrımda kor oldu gitti.

Neler geldi benim garip başıma,

Acıyan olmadı gözüm yaşına,

Cefakâr yazdırın mezar taşıma,

Geniş dünya bana dar oldu gitti.

ZAMANÎ’yim aşka gelir söylerim,

Her zaman Hüda’ya şükür eylerim,

Dostuna yanmayan dostu neylerim,

Saygı hürmet bize ar oldu gitti.

ŞAİR ZAMANÎ