Son zamanlarda yapılan birçok araştırmada şu nokta hep öne çıkıyor. Gençler ve çocuklarımız nasıl bir anne ve baba istiyor? İşte yapılan araştırmalarda öne çıkan başlıklar: “Gençlerimiz matrak, anlayışlı, esprili, hoşgörülü, komik, asık suratlı olmayan, özelini ailesine açabileceği, arkadaşı değil ama arkadaşça davranan, tatlı–sert anne ve babaları” daha çok seviyor ve bunların özlemini çekiyor.

Her dönemim belli bir dünya görüşü vardır. 21. yüzyılda hakim olan bakış açısı Önce gençlerimizi biz anlayacağız. Buradan şu noktayı da vurgulamak gerekir ki, o da; “Önce kim kimi anlamalı? Çocuk mu aileyi, ailemi çocuğu?” Buradan çıkacak yargı, önce biz onları anlamalı, sonra onların bizleri anla

ması için fırsatlar ve imkânlar sunmalıyız. Onlar hayatlarında bir kere çocuk olacaklar, bir kere ergenlik çağlarına girecekler. Tıpkı bizim gibi…

Eğer hep haklı ve akıllı olmak gibi bir gayretiniz ve çabanız varsa ve bunu aile üyelerinin içinde her fırsatta dile getiriyorsanız, lütfen bu özelliğinizden vazgeçin. Siz anne ve baba olarak unutmayın ki, melek değilsiniz. İnsan olarak eksiğiz, noksanız…

Ara sıra siz de hata yapın çocuklarınızın karşısında. Onlar yakalasın sizin hatalarınızı, onlar gündeme getirsin eksik yanlarınızı. Burada siz onlara aynı zamanda şunu da öğretiyorsunuz. Çatışma çözme becerilerini, yanlışlardan doğruyu bulma farkındalığını ve annenin de babanın da ara sıra hata yapabileceklerini…

Unutmamak gerekir ki “Nasıl bir anne ve baba olacağımız” bizlerin elinde…