Kim çıkarmış gurbet denen zalimi,
Günbegün soldurdu mah cemalimi,
Eşim, dostum bilmez oldu halimi,
Ellere yalvardım deli dediler.

Tuzak kurdu, yollarımı bağladı,
Esir aldı, yüreğimi dağladı,
Ben ağladım, dertli sazım ağladı,
Tellere yalvardım deli dediler.

Genç ömrümü ihtiyara düşürdü,
Pervaneler gibi nara düşürdü,
Bülbül gibi ah-u zara düşürdü,
Güllere yalvardım deli dediler.

Gurbet elde geze geze yoruldum,
Bazı dalgalandım, bazı duruldum,
Mecnun gibi bir Leyla’ya vuruldum,
Çöllere yalvardım deli dediler.

Aşk atına bindim inemez oldum,
Kerem gibi yandım sönemez oldum,
Gurbetten sılama dönemez oldum,
Yollara yalvardım deli dediler.

Zaman geçti, çok açıldı aralar,
Sargı tutmaz sinemdeki yaralar,
Gam gasavet çektim giydim karalar,
Allaha yalvardım deli dediler.

Eller güler oynar, yaylada yaylar,
Geçit vermez bana dereler, çaylar,
Yardan ayrı geçti haftalar, aylar,
Yıllara yalvardım deli dediler.

ZAMANÎ’yim çilelerim bitmiyor,
Levh-i kalem yazmış gücüm yetmiyor,
Yazdığım mektuplar yare gitmiyor,
Pullara yalvardım deli dediler.

ŞAİR ZAMANÎ