Eşini dostunu sevip saysanda

Genede yaramı sar diyemezsin

Birisini seçip kalbe koysanda

Allah'tan gayriye yar diyemezsin

Daralınca başın duymaz gelmezler

Ahir zamandır bu kusur silmezler

Diller çok sabırsız sükut bilmezler

Dostun bildiğine " sır" diyemezsin

Kalınca kendinle bir tek başına

Sarılıp ağlama kara taşına

Kur'an-ı Kerim'i bas o döşüne

Çünkü Azraile dur diyemezsin

Ölüm belki vuslat belki de çile

Fayda yok gözyaşın dönsede göle

Evladın olsa hem kurban hem köle

Azcık sevabından ver diyemezsin

Aras el konuşur lal olur dilin

Anlatır herşeyi atlamaz milin

Günahın sevabın ayandır halin

Kirâmen Kâtibîn,kör diyemezsin