Günümüzdeki aileler çocuklarına ‘’hayır’’, ‘’olmaz’’ demekten kaçınıyorlar. ‘’Hayır’’ kelimesinin aileler tarafından çocuklarda "psikolojileri bozulur" etkisi yapabileceği düşünüyorlar. Durum böyle olunca aileler işin içinden çıkamaz hâle geliyor, ve çocukları ile sağlıklı ilişkiler kuramıyorlar.
- Anne bana bebek alır mısın?
- Tamam kızım.
- Baba birtane daha çikolata istiyorum
- Tamam oğlum.
Tanıdık gelmiştir sanırım. Yokluktan gelen bir nesil olarak günümüz aileleri "ben yaşayamadım çocuğum yaşasın, benim olmadı onun olsun" diyerek çocuğun bütün isteklerini yerine getirmektedir. İstekleri yerine gelen çocuk artık ipin ucunu göremeyip daha çok istemektedir. Buda aile ile çocuk arasındaki iletişimi olumsuz etkilemektedir.
Ama artık bunun bir sınırı olmalıdır. Sınırı kuramaz ise aileler çocuğuna söz geçiremez hale gelmektedir.
Peki neden böyle oluyor?
Çocuğuna "Hayır" diyememek!
Ebeveynler , çocuklarına ‘’hayır’’ kelimesinin kötü bir şey olmadığını aşılamalıdır. Eğer aileler , çocuğunun isteklerine sınır koyamaz veya verici olmaya devam ederse o zaman çocuğuna söz geçiremez hale gelebilir.
‘’Hayır’’ kelimesine alıştmak ve o kelimeyi duyduğunda farklı davranışlara girmesini engellemeye çalışılmalıdır. Ayrıca ‘’hayır’’ denmenin onun algıladığının farklı olarak kötü bir şey olmadığını ve gerektiğinde başkasına da ‘’hayır’’ diyebilmesini öğretmelisiniz.
Çocuğuna sınır koymak!
Günümüzde ki aileler çocuklarına gerektiğinden fazla duyarlı davranmaktadır. Hatta bu durum ilerleyen zamanlarda çocuklarda ‘’sınırsız olma’’, ‘’rahata alışma’’ gibi davranışlara yol açabilmektedir.
Ebeveynler ,ilk olarak şunu bilmelidir ki; her çocuk doyumsuzdur. Fakat bu doyumsuzluğu aile içi sınırlamalar ve kurallar koyarak ortadan kaldırabiliriz.
Sabır etmeyi ve beklemeyi öğretmek!
Çocuklar birşey istediğinde herşeyi anında yapmak yerine biraz bekleterek yapabilirsiniz. Ya da kendi çabaları sonucunda isteklerini yerine getirebilirsiniz. Tabiki manevi ihtiyaçlarını hemen yerine getirmelisiniz. Örneğin; çok sevdiği oyuncağı isteyen çocuğunuzun onu alabilmesi için bir miktar para biriktirmesine fırsat vermeli ve biriktirdiği takdirde almalısınız. Böylece çocuğunuz hem amacına ulaşmış olacak hemde kendine güveni artacaktır.
Takdir ve ödülün dozunu ayarlayın!
Çocuğun her yaptığı olumlu davranış ödüllendirilmemeli, çünkü sürekli ödüllendirilen çocuk herzaman bir beklenti içersine girer. Bunun tam tersi olarak sürekli sınavdan başarısız olan çocuk ta ödüllendirilmemeli.
Tutarlı davranmamak!
Anne ve babanın çocuğuna karşı sergilediği tavırlarda tutarlı olmalıdır. Birinin ‘’evet’’ veya ‘’tamam’’ dediğine, diğer kişininde uyması gerekmektedir. Yani aldığınız karara sadık kalabilmektir. Çocuğun, yakın akrabalar veya arkadaşlar tarafından şımartılmasının önüne geçilmelidir. Yani aileler çocuk üzerinde bir kontrol mekanizması kurmalıdır. Aksi takdirde çocuk istediğini yaptırabilmek için bunu kullanacaktır. Eğer birbirinden farklı tavırlar sergilenirse, otorite bozulur ve çocuk kaygı yaşar.
Çocuğunuza verilen ceza ve gösterilen tavırlar!
Aileler çocuklarına karşı cezadan mümkün olduğunca uzak durmalı ve çocuklarını katı kurallara hapsetmemelidir.
Çocuklarıyla sürekli iletişim halinde olmalı ve onun istediği bir şeyi hemen kestirip atmak yerine orta yol bulmaya çalışmalıdır.
Sevgiyle,sağlıcakla, ve mutlu bir çocuk yetiştirebilmek dileğiyle