Yaz kış dört mevsimde açan al güldüm

Binbir surat gördüm soldum efendim

Yaradan aşkına öten bülbüldüm

Dut yemiş gibi lal oldum efendim

Allah'ın dünya da naçar kuluyum

Yoktan Yaradan'a kurban oluyum

Resul Muhamede aşkla doluyum

Muradımı ondan aldım efendim

Yalan dünya kaç kez doldu boş oldu

Hizmet edenleri sevdi hoş oldu

Şeytana uyan şirk koşan taş oldu

Af dedim zikire daldım efendim

Gönül baykuş yurdu virane gibi

Aşk ile dönerim pervane gibi

Yanarım içerden divane gibi

Yandıkça kendimi buldum efendim

Çok yazdım sözlerim çağa uymadı

Kulakları duysada kalbler duymadı

Ölümlü ; güvenli dünya koymadı

Nacar boynu bükük kaldım efendim

Mevsimini insan yürekte yaşar

Kimi donar kimi sıcakta pişer

Aras sızar dolar, bentleri aşar

Menzile ulaşıp geldim efendim