Ey oğlum, sakın gıybet etme!
Allah-ü Teâlâ Hucurat suresi 12.Ayet-i Kerimesinde mealen: “Müslümanların ayıp ve kusurlarını araştırmayın, birbirinize gıybet etmeyin.
Sizden birisi hiç biriniz hiç ölü kardeşinin etini yemeyi ister mi, bundan tiksindiniz değil mi?
O halde gıybet etmekten Allah’tan korkun” buyurdu.
Resullullah Efendimize (sav) gıybetin ne olduğu sual edildiğinde buyurdu ki:
“Kardeşin hakkında onun hoşlanmadığı şeyi söylemendir, onun hakkında söylediğin bu söz doğru ise gıybet etmiş olursun.
Söylediğin bu söz yalan ise iftira etmiş olursun.”
Başka bir Hadis-i Şerif’te de “Üç kimse vardır ki onlar hakkında konuşmak gıybet olmaz; zalim idareci, içki içen kimse ve yaptığı kötülüğü ilan eden kimse” buyuruldu.
Allah-ü Teâlâ’dan hayâ etmeyen, açıktan günah işleyen, yaptığı kötülükleri insanlardan gizlemeyen bir kimse hayâ perdelerini yırtmıştır.
Artık kendisine hüsn-i zan edilmek durumundan çıkmış kötülük işlediği kesin bir hal almıştır.
Büyüklerden birisi: “Gıybetten çok sakın o öyle kötü bir iştir ki ona izin yoktur”.
Ediplerden birisi oğluna dedi ki:
“Ey oğlum, yalan olmasa bile gıybet etme! Doğu söylemiş olsan bile konuşmanı kötü yapmış olursun, eğer yalan konuşursan birçok kötülüğü bir araya getirmiş olursun.
Hikmet sahipleri demişlerdir ki:
“Ekmeğini insanların etleriyle, gıybet ederek yiyen kimse kendini manevi kirlerden korumamış olur.
Selef-i Salih’inden bazısı abdesti bozulunca hemen abdest aldığı gibi ağzından gıybet olan bir söz kaçırmış olsa hemen abdestini tazelerdi, yine onlardan bazıları oruçlu iken gıybet etmiş olsalar o gün ki oruçlarını kaza ederlerdi.
Fıkhi bakımından gıybet yapılınca tekrar abdest almak veya orucu kaza etmek lazım olmadığı halde o büyükler emirlere bağlılıktaki yükseklikleri günahlarından son derece kaçınmaları ve gıybetin çirkinliği sebebiyle böyle yaparlardı.
Hazret-i Aişe validemiz anlatıyor: “Resûlullah efendimizin yanında, bir kadının uzun olduğunu söyledim;
-Ağzında olanı çıkar! buyurdu. Tükürdüm.
Ağzımdan et parçası çıktı.” Allah-ü Teâlâ sıfatları, özellikleri, cisim şeklinde göstermeye kâdirdir...
Gıybet etmenin kefareti, üzülmek, tövbe etmek ve gıybet ettiği kimse ile helâlleşmektir.
Pişman olmadan helâlleşmek, riya olur, ayrı bir günah olur.