Kalabalıklarda yalnız şairim
Keramet haldeki izinen gelsin
Nerede güzellik varsa dairim
Az sabret dildeki hazınan gelsin

Dünyanın gözümde yoktur kıymeti
Hep yermişim nefis denen illeti
Adil hüküm ile sarıp milleti
Adalet seldeki hızınan dolsun

Düşündüm geceyi gündüze katıp
Yalan dostlarımı kenara itip
Aşka göz yaşımın tuzunu atıp
Rezalet güldeki güzünen solsun

Mübarek dergâha girdim çıkamam
Ermişim ki muhabbete bıkamam
Arıyım peteğe hile katamam
Asalet baldaki özünen kalsın

Aras ölmeyene kıyamet uzun
Hakktan yana olun tuzağı bozun
Sessiz içten içe göz versin közün
Fazilet kuldaki gizinen olsun