Bu denli ağır ve mana yüklü konularda elimin, dolayısıyla kalemimin titrediğini hissederim.
Yürekten geçenleri kaleme dökmek bu tür durumlarda zordan öte ağır gelir. Kalemim sanki bir mıknatısın çekim gücü ile yapışır kağıda, kağıt ise ona yol vermez bir patika.
Yiğitlerin destansı yaşantıları ve vuslatlarının ardından kaleme alınacak hangi kelam anlam bakımından ne kadar açıklayıcı olur bilemiyorum.
Büyük Birlik Partisi Genel Başkanı olmasından önce iyi bir hemşeriydi bizim için cennet mekan Muhsin Yazıcıoğlu.
Yiğit yürekli Yiğodu,
Yozgat’ın yakın komşusu Sivaslı,
Yolu her daim bu diyarlardan geçmiş bir hemşeri,
Bizim gibi konuşan, bizim gibi ağlayan, bizim gibi duruşu olan bir Anadolu insanı.
Evet, merhum Muhsin Yazıcıoğlu siyasetçi olmadan önce iyi bir hemşeri, tanıdık sima, komşumuz, arkadaşımız, kardeşimiz, ağabeyimiz oldu her daim.
Vefatı, şahadeti, kaza mı suikast mı?
Aradan geçen 12 koca yıl ne bu sorunun üstünü kapattı ne de yaşanan acıyı dindirdi.
Dr. Mehmet Güneş, ‘Kıble yürekli, Gül gönüllü, Hilal bakışlı, Hamza duruşlu, Turkuaz düşünceli’ sözleri ile anlatıyor Muhsin Yazıcıoğlu’nu.
İsterseniz Mehmet Hoca’nın şu mana yüklü ifadelerini de birlikte okuyalım:

Şeyh Edebâli’nin dediği gibi; “İnsanlar vardır; şafak vaktinde doğup, akşam ezânında ölürler.” İnsanlar; kendilerine tahsis edilen sayılı nefesleri tamamladıktan sonra, bu dünya gurbetinden aslî vatanlarına doğru yol alırlar. “İki kapılı bir han” denilen dünya misafirhanesine gelenler, Efendimiz Aleyhisselâtü Vesselâm’ın o mübârek ifâdeleriyle; “Bir ağaç gölgesinde bir müddet dinlenip giderler…”

Muhsin Yazıcıoğlu’nu anlattığı makalesinde bir birinden anlamlı ifadelerle resmediyor gönüllerdeki o yiğidoyu.
Vefatının ardından ortaya çıkan kaza mı yoksa suikast mi sorusu yanıt bulmasa da, Türk milletinin vicdanında her zaman yaşayacak bir isim Muhsin Yazıcıoğlu.
Bu dünyada böyle mi göçmeliydi?
Takdir böyle imiş diyor şükürle karşılıyoruz lakin bu milletin gönlünde taht kurmuş, bir milletin duygu dünyası ile harmanlanmış liderlerin vefatının bu denli şaibelerle dolu olmasını ne insan aklı ne izanı ne de vicdanı kabullenmiyor.
Ki, dünya döndükçe de kabullenmeyecek.
Mesleğimin il yıllarında Yozgat’ta bazı programlarına katılma fırsatım olmuştu.
En son ailesi ile sabaha karşı Muslubelen güzergahında geçirdiği trafik kazası sonrası Yozgat Devlet Hastanesi’nde kendisinden açıklama almıştık.
O gün yaşanan olay kaza mı yoksa bilerek, isteyerek, kazaya mı sürüklenmişti sorularına çok fazla yanıt vermemiş, olayı kader olarak nitelendirmişti.
Hatta tebessüm ederek kazaya dair bilgileri basın mensupları ile paylaşmıştı.
Evet, bizden biriydi, yiğitti yiğit yürekliydi.
Allah mekanını cennet eylesin.
Unutmadık, unutmayacağız!
Son söz yine Dr. Mehmet Güneş’in ifadeleri ile olsun:

“Ahsen-i takvîm üzre” yaşayıp bayraklaştın,
Şehitlik rütbesiyle tâ sidreye yaklaştın,
Cennet’te ehl-i Firdevs kullarla kucaklaştın;
Sen Rabb’ine giderken Güneş’i kül eyledin,
“Gül” kokulu Alperen, “Dikeni Gül Eyledin.”