Bir gün aynaya baktığımda her şeyin değişeceğini ve derin derin düşüncelere daldığım yeni bir dünyaya adım atacağımı tahmin bile edemezdim.

Kelimelerin sihrine güçlü bir inancım vardır, hele ki bu sihirli sözler tarihin en büyük düşünürlerinden yüce Mevlana Cemalettin Rumi ye ait ise, işte benim hikayemin başlangıcındaki o büyülü sözlerden en etki eden, en çok düşündüren sözü sizlerle paylaşayım.

Diyor ki Mevlana ''Kardeşim sen düşünceden ibaretsin, geriye kalan etme kemiksin, gül düşünür gülistan olur, diken düşünür dikenlik olursun."

Bu sözden sonra hayatın her günü düşünerek sorgulayarak geçti, insanlar neden bir düşünceden başka bir şey değil, aynadaki çehreleri et içleri ise kemik, ama esas olan bedendeki hastalığı görüp içerdekini neden göremiyorlar.

Neden hissedemiyorlar, neden hep beraber gülistan içinde olmak varken dikenler içinde yaşamaya kendilerini ve çevrelerini mahkum ediyorlar, esnemek nasıl bulaşıcı ise mutlulukta, mutsuzlukta onun gibi bulaşır insana, bugün biraz düşünelim istedim, sizce gülistan olabilir miyiz?