Deli gönül havalandı,

Ne işim var gurbet elde,

Dert sineme yuvalandı,

Ne işim var gurbet elde.

Huzurum yok gündüz gece,

Ömür tükettim sadece,

Hayatım oldu bilmece,

Ne işim var gurbet elde.

Kaynayarak taşacağım,

Yüce dağdan aşacağım,

Dosta doğru koşacağım,

Ne işim var gurbet elde.

Kazancıma girdi haram,

Doğru yolu kime soram,

Sargı tutmaz oldu yaram,

Ne işim var gurbet elde.

Boşa gitti gençlik çağım,

Yarı ölü, yarı sağım,

Viran oldu gönül bağım,

Ne işim var gurbet elde.

ZAMANÎ’yim çile doldum,

Gazel yaprak gibi soldum,

Doğduğuma pişman oldum,

Ne işim var gurbet elde.

ŞAİR ZAMANÎ