“Hidâyet”; “îmân etmek, Müslümân olmak, dalâletten ve bâtıl yoldan uzaklaşmak, hakkı hak, bâtılı bâtıl olarak görüp doğru yola girmek” manâlarına geldiği gibi, “doğru yola iletmek, yol gösterici, Kur’ân, tevhîd” gibi anlamlara da gelir.
Yine “hidâyet, Allahüteâlânınrâzı olduğu yolda bulunma; doğru yolu gösterme, Cenâb-ı Hakk’ın, insanın kalbinden her sıkıntı ve darlığı çıkarıp, yerine rahatlık, genişlik verip, kendi emir ve yasaklarına uymada tam bir kolaylık ihsân etmesi ve kulun rızasını kendi kazâ ve kaderine tâbi eylemesi” demektir.
“İhtidâ”nın manası da hidâyete erme, yani Müslümân olma, dîn olarak İslâmiyet’i seçme demektir.
Bir ateist, Kur’ân-ı kerîmde birkaç yerde geçen, “Allah, dilediğini hidâyete kavuşturur, dilediğini sapıklıkta bırakır” meâlindekiâyetleri gösterip, “Bakın Tanrı, dilediğini Müslümân, dilediğini kâfir yapıyor. Sonra da, kâfiri cezâlandırıyor. Olacak şey mi bu?” diyor.
Peki, işin doğrusu nedir?
Buna cevap olmak üzere, (Kur’ân-ı kerîmdeki sıralarına göre zikredeceğimiz) aşağıdaki âyet-i kerîmemeâllerini, bugün parantez içinde kısa tefsîrleriyle, açıklamalarıyla vereceğiz, ama yarın inşâallah konu üzerinde biraz daha genişçe duracağız:
“Ey Resûlüm de ki; “Cebrâîl’e düşman olan, Allah’a düşmandır.” Çünkü o, Kur’ânı, Allah’ın izniyle, kendinden önce gelen kitapları doğrulayıcı, bir hidâyet ve müminler için müjdeci olarak senin kalbine indirmiştir.”
“Hidâyet, ancak Allah’ın hidâyetidir .”
“Allah, dilediğini doğru yola hidâyet eder, iletir.”
“Allah, zulmedenlere hidâyet etmez .”
“Altlarından ırmaklar akan Cennet ehli, “Allah’a hamd olsun ki, bizi, hidâyeti ile buna kavuşturdu. Eğer Allahüteâlâ, bize hidâyet vermeseydi , kendiliğimizden bu yolu bulamazdık” derler.”
“Allah’a likâyı inkâr edip de,hidâyetten uzak kalanlar, elbette en büyük ziyâna uğramış olacaklardır.”
“Allah, dilediğine hidâyet verir , dilediğini dalâlette bırakır.”
“Hidâyete erenlerin Allah hidâyetlerini artırır.”
“Rabbimiz, her şeye bir özellik veren, sonra da hidâyet eden dir.”