İğneyi kendine batır çuvaldızı başkasına batır. Eskipazar hanımı biride Şekerpınar hanımı yolda karşılaşırlar. Hâl hatırlarını sorduktan sonra bunlar başını almış eski arkadaşlar iki hanım teyze yolun kenarına otururlar sarılıp birbirlerine hatır sorduktan sonra “Ay seni çok özledim yıllardır görüşemedik inan özledim sohbetini.” Dediler. Sonra mevzu çocuklara geldi “Senin oğlan evlendi mi?” diye sordu “Biri evlendi” demiş “Öteki evlendi ama aah sorma öyle bir gelin çıktı ki felaket! Sabahtan akşama çalışıyor, evde doğru dürüst yemek pişmiyor, yorgun olduğu zaman oğluma yemek pişirtiyor. Bazen sabah kahvaltısını bile oğlum hazırlıyor ne dikiş var ne ütü birde evde prensesler gibi oturuyor oğlum için özel hiçbir şey yapmıyor. Yandı yiğit evladımın başı çok üzgünüm çok. Vah vah bu da kader bacım Allah bir versin arkadaş” demiş. “Peki senin güzel bir de kızın vardı o nasıl durumda?” diye sorar. “O kızın evde mi?” “O da evlendi.” demiş arkadaşı. “Ama o çok mutlu şükürler olsun arkadaş öyle iyi bir insan evladıma rasgeldi ki Allah nazarlardan esirgesin. Damadım kızımın elini sıcak sudan soğuk suya sokturmuyor. Kızım çalıştığı için çok yoruluyor tabii, çoğu akşam yemekleri beraber pişiriyorlar. Hatta bazen damadım hazırlıyor inanır mısın? Öyle iyi bir çocuk ki tatil günlerinde kahvaltısını kızımın yatağına götürüyor. Yani kızımın bir eli yağda bir eli balda ve bir kadın tutmuş evin bütün işlerini o yapıyor. Kızım evde yorulmuyor prensesler gibi oturuyor. Kocası da ondan iş beklemiyor. Çok memnun çok arkadaş.” diye konuşur. Bende diyorum ki elin evladı el ucuz ilk önce iğneyi kendine batır çuvaldızı başkasına batır sevgi ve saygılarımla.