Halife Harun Reşid Haç yoluna çıktı bir sene dönüşte debdebe ve ihtişam Bağdat’a giriyordu ki hz.Behlül önüne çıktı.
Birden ‘’ Ey Harun! ’’ diye seslendi.
Halife yüzündeki perdeyi kaldırıp ‘’ buyur ey Behlül bir arzun mu var? ’’ diye sordu.
Hz. Behlül; ‘’ Ey Harun! Allah’ın habibi beytullahtan dönerken senin gibi yapmazdı ‘’ dedi.
Halife sordu : nasıl yapardı peki?
‘’O bir tek kızıl deveye biner başı önünde mütevazi olarak gelirdi.
Sende bu usüle riayet edersen hak Teala indinde kıymetli olursun zira kullara karşı gurur mümin olana hiç yakışmaz ‘’dedi.
Ve sordu yine , Ey Harun! Beytullahtan halkına ne hediye getirdin?
Harun Reşid merak etti ne hadiyesi?
Getirmediydim o hediye Allah ve Resulünün sevgidir eğer halkına bunu verebilirsen en güzel hadiyeyi götürmüş olursun onlara.
Harun Reşid ağladı! Ve rica etti ki devam etti.
Ya Behlül!
O dedi ki Ey Harun! sen bir hükümdarsın sakın adaleti elinden bırakmayasın sakın adaleti elinden bırakmayasın mülkünde bir suçsuz kimse zulüm görse onu senden sorarlar.
Harun ona bir kese altın verip, lütfen şu hediyemi kabul et dedi ancak o kabul etmedi.
‘’Bunu fakire ver’’ dedi ve ayrılıp gitti.
Halife de gözyaşları içinde yoluna devam etti !
Yol ol, dur ki, doğru vara göz ol dur ki , hakkı göre er odur alçakta duran, yüceden bakan göz değil .
Saygı ve sevgilerimi sunarım...