Şu alemde bulamadım dostumu,

Zulüm görmediğim zalim kalmadı,

Bir köşeye seremedim postumu,

Yıprandı libasım, şalım kalmadı.

Nasıl talihim var bilemez oldum,

Levh-i kalem yazmış silemez oldum,

Her zaman ağladım gülemez oldum,

Karalar bağladım alım kalmadı.

Bağımızda ayvam, narım olmadı,

Halimden bilecek yârim olmadı,

Hayli zarar ettim karim olmadı,

Tükendi sermayem malım kalmadı.

Genç yaşımda düştüm gurbet ellere,

Yar yüzünden destan oldum dillere,

Göz yaşım karıştı akan sellere,

Kurudu peteğim balım kalmadı.

Duman duman olmuş dağların başı,

Kesti yollarımı hayatın kışı,

Her cephede kayıp ettim savaşı,

Döküldü yaprağım dalım kalmadı.

ZAMANÎ’yim göz göz oldu yaralar,

Bu dert beni pare pare pareler,

Kesildi dermanım bitti çareler,

Doğrulup kalkmaya halim kalmadı.

ŞAİR ZAMANÎ